فيروزى :
منسوب است به فيروز از قراى طبرستان و ابو الربيع محمّد بن احمد بن عبد الواحد فيروزى در شمار فقيهان و ورّاقان و متوفّى 409 بدان منسوب است .
فيره :
بر وزن چيره نام پدر ابو محمّد قاسم ابن فيره است و در شاطبى ترجمتش گذشت و گويا فيره معرّب لفظ بيگانه است از لغت لاتين به معنى جديد .
فيريابى :
با كسر اوّل و سكون دوّم منسوب است به فيرياب معرّب دوّم فارياب كه گذشت و ابو بكر جعفر بن محمّد بن حسن بن مستفاض فيريابى در شمار اعلام محدّثان كه در طلب حديث رحلتها كرد و مشايخ بسيار بديد و كتاب سنن حاوى پنجاه مجلّد در حديث پرداخت و در سال 301 درگذشت بدان منسوب است . نيز ابو عبد اللّه محمّد بن يوسف بن واقد فيريابى در شمار فقيهان و محدّثان و صاحب كتاب تفسير و كتابى در تمام ابواب فقه .
فيّومى :
منسوب است به فيّوم بر وزن قيّوم نام ناحيتى در مصر نزديك فسطاط و ازآنجاست ابو العبّاس شهاب الدّين احمد بن محمّد بن علىّ فيّومى حموى در شمار اديبان و لغويان و صاحب كتاب مصباح المنير فى غريب الشرح الكبير و شرح كبير كتابى است كه رافعى قزوينى در شرح كتاب وجيز غزالى نوشت به نام فتح العزيز على كتاب الوجيز و فيّومى كتاب خود را از لغات آن انباشت و در هفتصد و هفتاد و چند درگذشت . « 1 »
فيهس :
بر وزن زينب اين لفظ را علّامهء حلّى در ايضاح الاشتباه در ضبط نام نياى غياث بن كلوب بن فيهس در شمار محدّثان اماميّه نوشت و نگارنده در بعضى نسخ نام نياى او را قيس ديدم و لغت فيهس را نيز نيافتم و فيروزآبادى در قاموس نوشت : « فهنس بر وزن عملس علم است و هرگاه فيهس در لغت نباشد ، دور نيست فهنس باشد » .
هامش
( 1 ) - و نيز عبد البر بن عبد القادر بن محمّد عوفى فيّومى در شمار اعاظم اديبان بود و سفرهايى به مكّه و شام كرد و دو سال در دمشق اقامت گزيد آنگاه به بلاد روم رفت و مناصبى يافت و در سال 1071 در قسطنطنيّه درگذشت .
از تأليفات اوست : منتزه العيون و الالباب فى بعض المتأخّرين من اهل الآداب ، اللطائف المنيفة فى فضائل الحرمين ، حسن الصنيع فى علم البديع ، القول الوافى بشرح الكافى ، بلوغ الارب و السول بالتشرف بذكر نسب الرسول ( الأعلام / زركلى : 3 / 273 ) .