تخطي إلى المحتوى الرئيسي

راهنماى دانشوران در ضبط نامها ، نسبها و نسبتها ( فارسي ) — صفحة 111

مساهمون:

ص١١١
و متوفّى 544 و به نظر نگارنده چنين رسد كه فندوين و فندين دو تعريب است از يك قريه نه اينكه دو قريه باشد .

فنرى :

با فتح اوّل و دوّم مخفّف فنارى است كه گذشت و سيوطى در ترجمت شمس الدّين محمّد ابن حمزه ( كه در فنارى گذشت ) فنرى به جاى فنارى نوشت .

فنينى :

منسوب است به فنين بر وزن كمين از قراى مرو و از اين قريه است ابو الحكم عيسى بن اعين فنينى كه ابو مسلم خراسانى در منزل او بار افكند و پيكها به اطراف خراسان فرستاد .

فورانى :

منسوب است به فوران بر وزن خوبان نام نياى ابو القاسم عبد الرحمن بن محمّد بن احمد بن فوران مروزى است و از همين پيوند او را فورانى گفتند در شمار فقيهان شافعى و از شاگردان ابو بكر قفّال شاشى و صاحب كتاب ابانه و غير آن و متوفّى 461 و فوران فارسى معرّب است و اصل آن را در فارسى ندانستم چيست و شايد پيران باشد و در تعريب هرچند فيران آورده‌اند دور نيست فوران نيز گفته باشند و با همان ضبط منسوب است به فوران از قراى همدان و از اين قريه است عثمان بن احمد بن عثمان فورانى همدانى در شمار محدّثان .

فورّجه :

با ضمّ فاء و سكون واو و تشديد راى مفتوح و فتح جيم و در آخر هاء نام نياى محمّد ابن حمد بن عبد اللّه بن محمود بن فورّجه بروجردى است در شمار اديبان و فاضلان و صاحب كتاب الفتح على ابى الفتح و التجنى على بن جنّى و اين كتاب ردّ بر ابو الفتح بن جنّى است در شرح شعر متنبّى و تا سال 455 در قيد حيات بود و از نظم اوست :
ايها القاتلى بعينيه رفقا * إنّما يستحق ذا من قلاكا اكثر اللائمون فيك عتابى * انا اللائمون فيك فداكا ان لى غيرة عليك من اسمى * انّه دائما يقبل فاكا
سيوطى از كتاب البلغة فى ائمّة اللغة تأليف شيخ مجد الدّين شيرازى نقل كرد كه نام صاحب ترجمت حمد بن محمّد است و در ذيل نقل آن اشعار ، نوشت : شعر اخير مىرساند كه نامش حمد است و بايد دانست كه فورّجه فارسى معرّب است و اصل آن را در فارسى ندانستم چيست و صاحب فوات الوفيات آن را بازاى نقطه‌دار ضبط كرد و در تعريب از اين‌گونه اختلافها در حروف بسيار ديده شود .

فورك :

بر وزن كودك نام نياى ابو بكر محمّد ابن حسن بن حسين بن فورك اصبهانى است معروف به ابن فورك در شمار متكلّمان و اصوليان و واعظان و فاضلان و صاحب تصانيف بسيار . وى چندى در عراق زيست و ازآنجا به رى رفت و مردم نيشابور او را به شهر خود خواندند و خانه و مدرسه براى او بنا كردند و در آن شهر به تدريس و تصنيف پرداخت و در سال 446 و به قولى 406 درگذشت . و بايد دانست فورك نيز فارسى معرّب است و دور نيست معرّب پورك ( پسرك ) باشد و بسيارند از فارسى زبانان كه پور را به جاى پسر به كار برند و پسر را هيچ به كار نگيرند .

فورى :

منسوب است به فور بر وزن كور از قراى بلخ و ابو سورة بن قائد بلخى فورى در شمار محدّثان و متوفّى 293 بدان منسوب است .