تولوا فاتبعتهم دمعتى * فصاحوا الغريق و صحت الغريقا » .
و در سال 562 در مرو از جهان رفت . و بعضى سمعان با فتح اوّل بر وزن پنهان نيز ضبط كردهاند . « 1 »
سمعون :
بر وزن كمخون از اعلام است و ابن سمعون كنيت مشهور ابو الحسن محمّد بن احمد ابن اسماعيل بغدادى است در شمار واعظان كه حريرى در مقامات رازيه به دو اشارت كرده است و متوفّى 387 . نيز ابن سمعون كنيت ابو الحجّاج يوسف بن يحيى بن اسحاق مغربى اسرائيلى است در شمار طبيبان و مهندسان و منجّمان و شارح فصول بقراط و رسالهاى در ترتيب اغذيه و متوفّى 623 در حلب .
سمكه :
بر وزن طلبه به معنى تكماهى و آن لقب ابو على احمد بن اسماعيل بن عبد اللّه بجلى قمّى است در شمار اعلام فاضلان و اديبان و استاد ابو الفضل محمّد بن حسين بن عميد وزير ركن الدوله ديلمى و صاحب تصانيف ، از جمله : كتاب العبّاسى در اخبار دولت بنى العبّاس و كتاب الأمثال .
سمندرى :
منسوب است به سمندر از قراى آذربايجان و حماد سمندرى در شمار محدّثان خاصّه ازآنجاست .
سمنطارى :
منسوب است به سمنطار بر وزن دهندار و آن قريهاى است در جزيرهء صقليّه ( سيسيل ) و ابو بكر عتيق بن علىّ بن داود سمنطارى صاحب كتاب دليل القاصدين و كتابى در اخبار صالحين و غير اينها و متوفّى 464 از آن قريه است .
سمنودى :
منسوب است به سمنود بر وزن كمخون از قراى مصر در طرف دمياط و هبة اللّه ابن محمّد سمنودى در شمار شاعران و منجّمان و محمّد بن حسن بن محمّد بن احمد سمنودى خلوتى معروف به منير در شمار مقرئان و صوفيان و صاحب كتاب تحفة السالكين و كتاب الآداب السنيّة لمريد سلوك طريق السادة الخلوتيّة و منظومه در علم فلك و شرح آن و غير اينها و متوفّى 1199 بدان منسوبند .
سموئل :
با فتح اوّل و دوّم و سكون واو و فتح همزه و در آخر لام پرندهاى است كه عربان آن را ابو براء گويند و نام سموئل بن عاديا و در مثل گويند :
« اوفى من سموئل يعنى وفادارتر از سموئل » . و داستان وفادارىاش اين است كه امرؤ القيس بن حجر كندى چون خواست به روم رود زرههاى خود را به او سپرد و پيش از آنكه امانت را پس بگيرد مرد و چنان اتّفاق افتاد كه يكى از ملوك شام با سموئل بجنگيد و چون سموئل ياراى ايستادگى نداشت در حصار خود پناهيد ، ملك روم فرزند او را كه در بيرون حصار بود گرفت و گفت يا زرههاى امرؤ القيس را به من ده يا فرزندت را مىكشم . سموئل بر كشته شدن فرزندش تن داد و امانت را همچنان نگاه داشت و ملك فرزندش را حالى كه پدر او را نگريست سر بريد و آنگاه به جايگاه خود برگشت و سموئل
هامش
( 1 ) - و نيز فخر الدّين ابو المظفّر عبد الرحيم بن عبد الكريم سمعانى از فقيهان و عالمان خراسان و از خاندان سمعانى متولّد 537 و متوفّى 614 يا 616 ( فرهنگ فارسى / معين : 5 / 800 ) .