تخطي إلى المحتوى الرئيسي

راهنماى دانشوران در ضبط نامها ، نسبها و نسبتها ( فارسي ) — صفحة 420

مساهمون:

ص٤٢٠

سنان :

با كسر اوّل بر وزن كنار از اعلام است و نام جمعى از صحابه و محدّثان و دانشمندان . « 1 »

سنانى :

با ضبط پيش منسوب است به سنان نام نياى محمّد بن احمد سنانى و احمد بن محمّد بن احمد سنانى هر دو در شمار محدّثان خاصّه .

سنبسى :

منسوب است به سنبس بر وزن كشمش و آن نام سنبس بن معاوية بن جرول بن ثعل است پدر تيره‌اى در قبيلهء طى و ابان بن ارقم طائى سنبسى و سعيد بن عمير طائى سنبسى هر دو در شمار محدّثان خاصّه به دو منسوبند .

سنجارى :

منسوب است به سنجار بر وزن پندار از قراى جزيره و تا موصل مسافت سه روز راه فاصله است و نيز دهى است در مصر . و ندانستم ابو السعادات اسعد بن يحيى بن موسى معروف به بهاء سنجارى در شمار فقيهان شافعى و شاعران جز اينكه شعرش بر فقهش چربيد و به شهرها كوچيد و اكابر را ستود و در سال 622 درگذشت به كدام يك منسوب است و از نظم اوست :
و هواك ما خطر السلو بباله * و لانت اعلم بالغرام بحاله او ليس للكلف المعنى شاهد * من حاله يغنيك عن تسأله جددت ثوب سقامه و هتكت * ستر غرامه و صرمت حبل وصاله أ فزلة سبقت له امّ خلة * مألوفة من تيهه و دلاله ريان من ماء الشيبة و الصبا * شرقت معاطفه بطيب زواله تسرى النواظر فى مراكب حسنه * فتكاد تغرق فى بحار جماله
سنجانى : منسوب است به سنجان بر وزن پنهان از قراى خواف و ابو الحسن علىّ بن قاسم سنجانى در شمار اديبان و لغويان و صاحب كتاب مختصر العين و ابو الحسن علىّ بن حسن بن محمّد بن حمدويه سنجانى در شمار فقيهان شافعى و از قضات نيشابور بدان منسوبند .

سنجى :

منسوب است به سنج بر وزن رنج از قراى مرو و ابو داود سليمان بن معبد سنجى مروزى در شمار حفّاظ حديث و از شاگردان اصمعى و نضر بن شميل و هيثم بن عدى و از كسانى است كه براى فراگرفتن حديث رحلت‌ها به عراق و مصر و حجاز و يمن كرد و در سال 275 درگذشت و از نظم اوست :
يا آمر الناس بالمعروف مجتهدا * و ان رأى عاملا بالنكر انتهره
هامش
( 1 ) - سنان بن فتح حرّانى از پيش‌قدمان صناعت حساب و اعداد بود . از اوست : كتاب الجمع و التفريق ، كتاب الوصايا ، كتاب حساب المكعبات ، كتاب شرح الجبر و المقابلة للخوارزمى و كتاب التحت فى الحساب الهندى ( الفهرست / ابن نديم : 339 و 340 ) . و نيز سنان بن ثابت بن قرّة الحرّانى مكنّى به ابو سعيد در شمار اطبّاى بزرگ ، اصل وى از حرّان و تولّدش در بغداد بود . در زمان مقتدر خليفهء عبّاسى داراى مقام مهمّ گرديد . و رئيس اطبّاى بغداد بود و در سال 331 درگذشت . از اوست : رساله‌اى در نجوم ، رساله‌اى در شرح مذهب صابئين ، رساله فى اخبار آبائه و اجداده و رساله‌اى در تاريخ سريانىها و كتابى بزرگ به نام التاجى كه در تفاخر ديلميان كه به عربى برگردانده شده ( الأعلام / زركلى : 3 / 141 ) .