جلال الممالك گويد :
گويند مرا چو زاد مادر * پستان بدهن گرفتن آموخت
شبها بر گاهوارهء من * بيدار نشست و خفتن آموخت
لبخند نهاد بر لب من * بر غنچه گل شكفتن آموخت
دستم بگرفت و پا به پا برد * تا شيوه راه رفتن آموخت
يك حرف و دو حرف بر دهانم * از لطف نهاد و گفتن آموخت
پس هستى من ز هستى اوست * تا هستم و هست دارمش دوست
بيست و يكم تقدم زنها بر مردها كه خود عزت و سلطنتى است كه مختص زنها است يكى در غسل دادن زنى كه شوهر ندارد غساله زن مقدم است از محارم ذكور .
دوم مقدم است در مسئله شهادت بر بكارت دختران .
سوم شهادت بر حيض و نفاس و استحاضه و شناختن خون بكارت و حمل و عيوب زنان كه در اين مرحله شهادت مردان منشأ اثر نيست و شارع مقدس اسلام در اين موارد قول زنان را معتبر دانسته بالاخره قول آنها معتبر است ( في كلّ ما لا يعرف إلّا من قبلهنّ ) .
بيست و دوم تساوى حقوق و حظوظ زن در اسلام كه در موارد بسيارى با مردان مساوى قرار داده و حق او را كما هو حقه عطا فرموده .
اولا : قوله تعالى فى سورة ( الاحزاب )
إِنَّ الْمُسْلِمِينَ وَ الْمُسْلِماتِ وَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْقانِتِينَ وَ الْقانِتاتِ وَ الصَّادِقِينَ وَ الصَّادِقاتِ وَ الصَّابِرِينَ وَ الصَّابِراتِ وَ الْخاشِعِينَ وَ الْخاشِعاتِ وَ الْمُتَصَدِّقِينَ وَ الْمُتَصَدِّقاتِ وَ الصَّائِمِينَ وَ الصَّائِماتِ وَ الْحافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَ الْحافِظاتِ وَ الذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيراً وَ الذَّاكِراتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً )
اين ده صفت است كه خداوند متعال حظ زن را مساوى با حظ مرد قرار داده بدون زياده و نقصان و فرموده زن مسلمه و مؤمنه و عبادتكننده و زنى كه راستى و درستى دارد و صاحب صبر و شكيبائى است و خاضع و خاشع است و تصدقكننده است و روزهدار و حفظكنندهء فرج خود و ذكركنندهء بسيار خداوند متعال را حق تعالى مهيا كرده از براى آنها مغفرت خود را و از براى آنها قرار