دخول و مشى و مصافحه و احترام و مخاطبه و تهنيت و تحيت و ساير آداب مقدم مىدارند و اختيار زواج و طلاق را بدست او مىدهند و يك آزادى مطلقى براى زنها قائلاند و حقير بطلان اين مرام را و مفاسد مترتبه به او را در كتاب ( كشف الغرور ) كه دومرتبه چاپ شده مفصلا بيان كردم در اينجا متعرض نمىشوم .
موقع زن در دين مقدس اسلام
اسلام در مورد زن طريق عدالت و وسطيت اتخاذ فرموده و آن را منزه از افراط نموده و بقسمى مراعى جانبين و ناظر طرفين از زوجين كرده كه ما فوق آن متصور نيست .
وصيت دين مقدس اسلام در حق زنان كه كمال عزت زن را در بر دارد و اين باب واسعى است كه استيعاب فروع آن كتاب بزرگى را درخور است ولى چون مشت نمونه خروار است بقليلى اكتفا مىنمائيم .
اول قول خداى تعالى
( وَ عاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ )
از همين آيه شهامت و عظمت و جامعيت اسلام معلوم مىشود چه آنكه زنان در جهالت مانند حيوانات در نهايت و مهانت بودند چنانچه آنفا شنيدى پس در تحت اين مادهء
( وَ عاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ )
اين مهانت را از زنان برداشته تا منشاء الفت و محبت شود و از او باز حسن معاشرت حاصل گردد و هلم جرا تا از حسن معاشرت حسن معيشت حاصل شود مرارتها در زندگى برود و راحتها بيايد رنجها زايل گنجها حاصل گردد فروع اين اصل غير معدود است و فوائد و عوائد آن غير محصور از شركت در زحمات و خدمت خانه و استحباب توسعه و مأكل و مشرب و ملبس و مسكن و هداياى خاصه و اينكه هرگاه از سفر بيايد دست خالى بر عيال خود وارد نشود و اينكه در ايام مخصوصا او را از تحف و هدايا مسرور كند و استفسار شود از آنها كه باينكه بچه مايل و راغباند از مأكول و مشروب و غيرهما و صفح و عفو از زلات و خطيئات زن بنمايد و زينت كردن از براى آنها و تأكيد در قرة العين ايشان من المقاربة و أنّها عليها صدقه و أنّ المؤمن طروق و تسوية و تعديل و رعايت قسم و عدالت در همخوابگى