و من بدين اطمينان قبول تكليف سلطان نكنم .
گويند چون جواب سيده را از ايلچى بشنيد تامل و تدبر كرده و گفت سيده سخن سنجيده و درست گفته بايد از اين خصومت درگذشت خلاصه پس از اينكه سيده روزى چند با استقلال حكومت و جهانبانى كرد گناه پسر را بخشيد و بار ديگر افسر عيالت را بر سر مجد الدوله نهاد اما باز عنان اختيار بدست سيده بود و او شمس الدوله برادر مجد الدوله را حكومت همدان داد و ابو جعفر كاكويه را بحكمرانى اصفهان فرستاد و تا سيده زنده بود بر رونق و نظم ملك مجد الدوله مىافزود چون او درگذشت نوبت هرجومرج گشت لهذا در اوايل سال چهارصد و بيست هجرى سلطان محمود غزنوى لشكر بعراق كشيد و اين مملكت را مسخر كرد و مجد الدوله و پسرش را با خواص او بگرفت و مقيدا بغزنين فرستاد .
ست الكرام
دختر سيف الدّين رفاعى خواهر سيد على مهذب الدوله و سيد عبد الرحيم ممهد - الدوله كانت وارثة محمدية و ولية علوية ذات اخلاق هاشمية و طباع مصطفوية و اطوار فاطمية بالجمله در در المنثور بسيار او را ستوده او را صاحبهء كرامات و مكاشفات دانسته و گفته هرچه داشته به فقرا مىبخشيده گاهى شب گرسنه مىخوابيد و طعام خود را بمساكين مىداده و از كلمات اوست علامة القبول و التوفيق المواظبة على الخيرات و المداومة عليها مادام رمق من الحياة و ان اهل القبول جعل الصدق مطيتهم و التضرع الى اللّه تعالى دينهم و وصلوا بهذه الصفات الى واهب العطيات . در
ست الملك
دختر العزيز باللّه نزار بن المعز لدين اللّه معد بن المنصور اسماعيل بن القائم بامر اللّه محمد بن عبيد اللّه الفاطمى العلوى كانت من احسن نساء زمانها جمالا و اوفرهن عقلا و اثبتهن جنانا و اعلاهن رايا و اشدهن حزما خلاصه بانوئى بوده كه در جمال