مادرش را در پيش چشم امرا و اعيان بوسيد در
و ابن بطوطه در رجله خود تفصيلى نقل مىكند و قصه ورود خود را به اين زن شرح مىدهد
حبيبه
بنت مالك بن بدر كانت ذات عقل ثاقب و فكر صائب ترجع اليها رؤسا قبيلتها بالراى و يشاورونها فى مهام الامور
معلوم مىشود اين زن در عقل و دانش امتياز فوقالعاده داشته كه بزرگان قبيله و رؤساء عشائر بمشورت با او محتاج بودند و كانت بهية الطلعة حسنة الهيئة لها بعض اشعار فائقة و مقالات رائقة و پدرش مالك بن بدر در حرب داحس بسبب رهانى كه بين آنها مشهور است كشته شد بدست مردى جنيدب نام حبيبه پدر را مرثيه گفت
للّه عينا من رأى مثل مالك * عقيرة قوم أن جرى فرسان
فليتهما لم يشربا قط قطرة * و ليتهما لم يرسلا لرهان
أحربه أمس الجنيدب ندرة * فأىّ قتيل كان في غطفان
إذا سجعت بالرّقتين حمامة * أو الرّس فأبكي أنت فارس كنعان
در
حسانة النميرية
بنت ابى الحسين الاندلسى كانت احسن نساء زمانها و افصحهن مقالا و اجملهن فعالا بانوئى بوده است ممتاز و در نزد فصحا و شعراء سرافراز ادب را از پدر آموخته و در شعر و شاعرى گوى سبقت از معاصرين ربوده چون پدرش ابو الحسين دنيا را وداع گفت نامه به حاكم اندلس نگاشت و اشعارى در آن درج كرده كه حاكم آن را بسيار پسنديده سفارش او را بوالى بيره كه يكى از شهرهاى اندلس است مرقوم داشته و گفته شده است كه نوبتى همين حسانه بنزد عبد الرحمن بن حكم كه پدرش حكم والى اندلس بود آمد و از والى بيره كه جابر بن لبيد بود شكايت كرد و اين اشعار بسرود