ماهپيكر سلطان
زوجه سلطان احمد خان اول عثمانى مادر سلطان مراد خان رابع اين زن پس از عمر طولانى او را در ماه رمضان سال هزار و شصت و يك كشتند بدست روزبهها كشته شد و اين زن منتهاى شوكت و جلالت و نفوذ را در امور دولت داشته تمولش بسيار و تجمل وى بيش از آنكه بگفتار آيد بخيرات و حسنات ميل زياد داشته ابنيه خيريه از مساجد و غيرها بنا كرده در شهور مباركه زياده از دويست تن از زنان و مردان شرفاى حجاز را معاش مىداد و هر سال دو تن را مأمور مىكرد كه با قافله حاج همراه شوند و بحجاج آب و شربت دهند و در هر سال در ماه رجب با لباس مبدل داخل زندانخانه مىشد و كاملا جستجو مىكرد اشخاصى را كه به جهت داشتن دين حبس نموده بودند آنها را آزاد مىكرد و آنها كه بواسطه جزئى جنايت در بند نكايت بودند باقىماندهء حبس آنها را مىبخشيد و مستخلص مىنمود و در بذل خيرات اعتماد بخواجهسراها نمىنمود خود بنفسها عطيات را بمستحقين مىرسانيد دخترهاى فقير را در وقت مزاوجت جهاز مىداده در عيد اضحى گوسفندان زياد قربانى مىكرد در اسلامبول چند مسجد بنا كرد و يك مكتب و يك سقاخانه و يك دار الحديث و دو حمام را بانى او است بعلاوه كاروانسرائى بزرگ در اسلامبول كه اهالى ايران در آن سكنى دارند و معروف بخان والده است و در اين كاروانسرا و در گردنه قرهركز و قلعه آناطولى نيز سه مسجد بنا نموده ( خ )
متمنيه
از نسوان مدينهء منوره بوده و اسم او معلوم نيست محض تمناها كه در اشعار ذيل نموده به متمنيه مشهور و معروف شده
هل من سبيل إلى خمر فأشربها * ام من سبيل إلى نصر بن حجّاج
إلى فتى ماجد الأعراق مقتل * سهل المحيّا كريم غير ملحاج
شبى خليفه ثانى در شهر مدينة گردش مىكرد متمنيه اين ابيات را بآواز بلند