عشر تسعة من صلب الحسين و التاسع مهديهم و نيز بروايت ديگر كه رسول خدا فرمود ص يكون من بعدى اثنى عشر خليفه بعدد نقباء بنى اسرائيل و نيز روايت ديگر كه فرمود الائمة من بعدى اثنى عشر كلهم من قريش .
و چگونه باوركردنى است كه ابن مسعود با اين احاديث كه قليلى از آن در اينجا نقل شد مايل بامامت لصوص خلافت باشد و غاصبين حق آل رسول را برحق بداند پس فرمايش فضل بن شاذان را بايستى صرفنظر از ظاهران بنمائيم و حقير ترجمهء عبد اللّه بن مسعود را مفصلا در جلد سوم ( الكلمة التامة ) ايراد كردهام كه قرآن او چون مشتمل بر بعضى آيات نازله در حق امير المؤمنين بوده عثمان قرآن او را گرفت و سوزانيد و چندان لگد بر شكم عبد اللّه بن مسعود بزد كه به مرض فتق مبتلى گرديد و پس از چند روز از دنيا رفت و وصيت كرد كه عثمان بر جنازهء او نماز نخواند بالجمله ابن مسعود در اعلا درجات وثاقت است .
ريطه زوجهء زيد بن على بن الحسين عليه السّلام
دختر ابو هاشم عبد اللّه بن محمد ابن الحنفيه است مادر يحيى بن زيد بالاخره يوسف بن عمرو ثقفى او را بقتل رسانيد اصح اين است كه زوجهء زيد كه مقتول شد غير ريطه است كما سيأتى فى آخر هذه الترجمة چنانچه پدر و شوهر و فرزند او را هم شهيد كردند چنانچه طبرى در حوادث سنه 98 مىنويسد كه ابو هاشم عبد اللّه بن محمد ابن الحنفيه بر سليمان بن عبد الملك بن مروان وارد شد مقدم او را بزرك شمرد چون از نزد او بيرون رفت بجانب فلسطين سليمان بن عبد الملك كسى را فرستاد و با شير مسموم او را بقتل رسانيدند و در ثرات كه اسم مكانى است بين دمشق و مدينه به خاك رفت .
و اما شوهرش زيد بن على بن الحسين را در كوفه شهيد كردند و پس از دفن بدن شريف او را از قبر بيرون آوردند و بر سر دار كردند و سرش را از تن جدا ساختند و بشام فرستادند و آن بدن مبارك چهار سال بر سر دار بود تا وليد بر تخت سلطنت نشست فرمان كرد تا آن جسد را با دار سوزانيدند و خاكسترش را به باد دادند لعنة اللّه