در عاشر بحار از كامل الزيارهء ابن قولويه مسندا از امام باقر ع حديث كند كه چون آن حضرت خواست از مدينه حركت كند زنان و فرزندان عبد المطلب جمع شدند و صدا بگريه و نوحه بلند كردند .
اين وقت بعض عمهاى آن حضرت ( ام هانى ) آمد و سخت مىگريست و گفت اى نور ديده من حسين من شنيدم نوحه جن را كه با ناله و افغان اين اشعار مىسرود
و ان قتيل الطف من آل هاشم * اذل رقابا من قريش فذلت
حبيب رسول اللّه لم يك فاحشا * ابانت مصيبتك الانوف و جلت
و اما فرزند ام هانى جعده ارباب رجال او را از اصحاب رسول خدا بشمار گرفتهاند و از خواص شيعيان امير المؤمنين ع و در حرب صفين با آن حضرت بوده و بعد عام الجماعة كلمات او با معاويه دلالت بر قوت ايمان او مىكند و مدتى از قبل امير المؤمنين عليه السلام والى خراسان بود قبل از حرب صفين ابن ابي الحديد گويد در شرح نهج البلاغة كان فارسا شجاعا فقيها و كان ذا لسان و عارضه قوية و نصر بن مزاحم در كتاب صفين گفته كان لجعدة شرف عظيم فى قريش و كان له لسان من احب الناس الى خاله على بن ابى طالب عتبة بن ابى سفيان در روز صفين با جعدة بن هبيره گفت تو بر ما خروج نكردى مگر بواسطه محبتى كه با خالوى خود داري جعده فرمود اگر تو خالوى مثل خالوى من داشتى پدرت را فراموش مىكردى
162 - ام هاني [ دختر امير المؤمنين ]
يكى از دختران امير المؤمنين عليه السلام است او را عبد الرحمن بن عقيل تزويج كرد و عبد الرحمن در زمين كربلا شهيد شد كه تفصيل آن را در كتاب ( فرسان الهيجاء ) ذكر كردهام