سر بر ار بنگر اى مير حجاز * بانوان و اشتران بىجحاز
آنچنان ناليد آن نل كبار * كه بحالش دشمنان گرييد زار
اثر طبع محزون
كه كرده پيرهن كهنه را بيرون ز تنت * نكرده خوف ز روز جزا جعلت فداك
بگو چرا شده خاشاك و خاك بستر تو * كفن تراست ز باد صبا جعلت فداك
تراب ارض فلاتست از چه كافورت * جنازهات شده تير جفا جعلت فداك
كدام ظالم بىرحم برده انگشتت * بريده است كه اين دستها جعلت فداك
ز ضرب تازيانهء اعدا ببين برادر جان * كبود گشته بدنهاى ما جعلت فداك
من از كجا و اسيرى ميان نامحرم * وطن شده است ترا كربلا جعلت فداك
كنار آب كسي گوسفند تشنه نكشت * جداى گشته سرت از قفا جعلت فداك
سرم برهنه روان سوي شام ويرانم * ولى سر تو سر نيزهها جعلت فداك
چگونه صبر نمايم بوقت خوردن چوب * خورد لبان تو چوب جفا جعلت فداك
اگر سرشك چه سيلاب ديده محزون * ز خويشتن مكن او را جدا جعلت فداك
تسليت دادن عليا مخدره زينب حضرت سيد سجاد را در قتلگاه
شيخ اجل جعفر بن محمد بن قولويه در باب فضل كربلا از كتاب كامل الزياره از حضرت سيد سجاد روايت فرمودم قال عليه السّلام لما اصابنا بالطف ما اصابنا و قتل ابى عليه السّلام و قتل من كان معه من ولده و اخوته و سائر اهله و حملت حريمه و نسائه على الاقتاب يراد بنا الكوفة فجعلت انظر اليهم صرعى و لم بواروا فيعظم ذلك فى صدري و يشتد لما ارى منهم قلقى فكادت نفسى تخرج و بينت ذلك منى لعمتى زينب فقالت ما لى اراك تجود بنفسك يا بقية جدي و ابى و اخوتى فقلت لها و كيف لا اجزع و لا اهلع و قدارى سيدى و اخوتى و عمومتى و ولد عمي و اهلى مضرجين بدمائهم مسلبين عن ردائهم لا يكفنون و لا يوارون و لا يعرج عليم احد