سيد حيدر گويد
البدار البدار آل نزار * قد فنيتم ما بين بيض الشفار
قوموا السمر كسروا كل غمد * نقبوا بالقتام وجه النهار
طرزوا البيض من دماء الاعادي * فلقوا البيض بالضبى التبار
طأطئوا الرءوس ان راس حسين * رفعوه فوق القنا الختار
لا تمدوا لكم عن الشمس ظلا * ان فى الشمس مهجة المختار
حق ان لا تكفنوا علويا * بعد ما كفن الحسين الزار
لا تشقوا لآل فهر قبورا * و ابن طه ملقى بلا اقبار
هتكوا عن نساكم كل خدر * هذه زينب على الاكوار
شأنها النوح ليس تهدا آنا * عن بكى بالعشى و الابكار
تخميس ثاقب اشعار محتشم را
از صدر زين چه سرور لبتشنگان فتاد * افغان و ناله در صف كروبيان فتاد
يكيك ز ناقه اهل حرم در زمان فتاد * بر حربگاه چون ره آن كاروان فتاد
شور نشور واهمه را در گمان فتاد * از راه كينه شمر چه تيغ جفا كشيد
بر حلق تشنهء خلف مرتضي كشيد * از جان چه دست سرور لبتشنه تا كشيد
هرجا كه بود آهوى از دشت پا كشيد * هرجا كه بود طايرى از آشيان فتاد
چون اوفتاد سرور لبتشنه از سمند * در پيش نعش اكبرش آن ماه ارجمند
در آتش زمانه فلك سوخت چون سپند * هم بنك نوحه غلغله در ششجهت فكند
هم گريه بر ملائك هفت آسمان فتاد * چون اهل بيت رو بصف كارزار كرد
هريك ز خون كشته جبين را نكار كرد