شيخ على شيخ العراقين ره
سوى ميدان شد آن خاتون محشر * كه جويا گردد از حال برادر
چه ديد آن شاه را افتاده بر خاك * تنش از تيغ كين گرديده صد چاك
بشمشير شقاوت شمر گمراه * بريد از مد بسم اللّه اللّه
ندانم چون بدى حالش در آن حال * نداند كس بجز داناى احوال
در بعضى مقاتل نقل كردهاند كه آن مظلومه « وضعت عشرها على راسها و هى تنادى وا محمداه وا علياه وا حسناه وا حسيناه وا حمزتاه وا جعفراه وا قلة ناصراه اليوم مات جدى محمد المصطفى و ابى على المرتضى و امى فاطمة ( ع ) » پس از تل سرازير شد بجانب گودى قتلگاه توجه كرده آه آه ديد شمر روى سينه حسين نشسته
ميرزا يوسف آقاى مجتهد تبريزى ره
و اقبل الشمر و الهندى فى يده * يسطو عليه بضرب السيف و الكلم
و اقبلت اخته الحوراء نادبة * تجر اذيالها من شده النقم
نادت ايا شمر مهلا ليس يحمد فى * قتل ابن فاطمه التعجيل فاحتشم
و قد تغير وجه الكون و انكسفت * شمس النهار وهب الريح بالظلم
اذا برأس حسين بالقناة على * كان شمس الضحى شيلت على علم
جودى خراسانى
مهلتى تا بسوى قبله كشم پايش را * سايه از معجر نيلى كنم اعضايش را
تر كنم ز اشك بصر لعل گهرسايش را * سير بينم دم مردن رخ زيبايش را
كه ديگر وعده ديدار قيامت باشد * مىرود سوى سفر خير سلامت باشد