ما اظلته الخضراء ) تمام خطبه را ذكر كرده و نه اشكالى و نه ايرادى بر آن خطبهء شريفه كرده است .
چهارم ابو عبد اللّه محمد بن عمران بن موسى بن سعيد بن عبيد اللّه المرزبانى المعتزلى الخراساني الاصل البغدادى المولد سنهء 296 و المتوفى سنة 384 الموثق عند جميع العامة اثنى عليه كثيرا الخطيب البغدادى فى تاريخه و ابن خلكان و غيرهما تمام خطبهء را نقل كرده بشهادت سيد مرتضى علم الهدى در شافى
پنجم احمد بن محمد بن مكى عن محمد بن قاسم يمانى عن ابي عايشه اين خطبه را نقل كرده بشهادت مرزبانى و خطيب بغدادى اين احمد بن محمد بن مكى را در تاريخ خود ثناء جميل نموده و گفته وى از اهل بصره بود به بغداد آمد و در آنجا حديث گفت و در سنهء 282 وفات كرد و ابن عايشه كه اين خطبه را از او نقل كردهاند وجه تسميهاش اين است كه مادرش عايشه دختر طلحة بن عبيد اللّه بود و او از جمله زنانى بود كه بعيادت فاطمه آمد و آن مخدره با او سخنانى فرمود كه بعد ازين در محل خود بيايد و آن سخنان همه شكايت از ابو بكر و عمر بود .
ششم عمر بن شيبه كه از اعلام سنيه مىباشد تمام اين خطبه را در تاريخ خود نقل كرده بشهادت على بن عيسى اربلى در كشف الغمة و اربلى با اينكه از علماء شيعه است در نزد علماء عامه موثق است صلاح الدّين محمد بن شاكر بن احمد الخازن در كتاب فوات الوفيات كه ذيل تاريخ ابن خلكان است از اربلى ثناء جميل نموده
هفتم الامام الحافظ احمد بن موسى بن مردويه اصفهاني كه از اكابر سنيه مىباشد اين خطبهء را در كتاب مناقب خود بسند خويش از زهرى نقل كرده بشهادة السيد الاجل على بن طاوس در كتاب طرائف .
هشتم ابو المظفر شمس الدّين يوسف سبط ابن جوزى در باب حادي عشر تذكره خواص الامة اين خطبهء را ذكر كرده است .
نهم المحدث الشهير اسحاق بن عبد اللّه بن ابراهيم اين خطبه را از صالح بن كيسان و او از زهرى نقل كرده بنا بر نقل علامهء خبير السيد اسماعيل عقيلى در كفاية
رياحين الشريعة در ترجمه دانشمندان بانوان شيعه ( فارسي ) — صفحة 312
مساهمون: شيخ ذبيح الله محلاتى
ص٣١٢