مشايخ يهود بهمراه محيصه روان ساختند و خود باستحكام قلاع فدك پرداختهاند كه اگر محمد مسئلت فرستادگان را باجابت مقرون ندارد روزى چند خوددارى بنمايند چون فرستادگان به خدمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رسيدند آن حضرت فرمود اگر من شما را به حال خود گذارم تا جميع اين قلاع را فتح بنمايم جزاى شما چه خواهد بود گفتند شكستن لشگرهاى ما و گشودن قلعههاى فدك كار آسانى نيست و آن را مختصر نبايد گرفت چه ما ابواب قلعها را محكم بستهايم و كليدهاى آن ابواب را بدست ابطال رجال سپردهايم و مردان دلاور را بحفظ و حراست آن گماشتهايم رسول خدا فرمود كليدهاى ابواب قلاع فدك در نزد من است سپس فرمان كرد تا كليدها را حاضر نمودند و بعرض ايشان گذرانيدند آن جماعت چنان دانستند كه دربان و كليددار خيانت كردهاند و آن مفاتيح را بنزد رسول خدا فرستادند سپس او را حاضر كردند و از او پرسش كردند گفت به خدا قسم من كليدها را در ميان صندوقي نهادم و چون اين مرد را ساحر مىدانستم دفع سحر او را بآيات تورات توسل جستم و چند آيه بر اين كليدها قرائت كردم و در صندوق را محكم بستهام و بر آن مهر زدهام آن جماعت فرمان كردند تا صندوق را حاضر كردند و مهر او را به حال خود ديدند چون خاتم برگرفتهاند و در صندوق را باز كردند خالى از كليدها ديدند يهودان تعجب گرفتهاند و چند نفر آنها بشرف اسلام مشرف شدند و گفتند حضرات يهود كه اين مفاتيح را كه براى شما آورد فرمود آنكس كه الواح را براى موسى آورد يعنى جبرئيل پس در حصار بگشودند و كار بمصالحت كردند رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم امير المؤمنين را فرمان داد تا كتاب صلح نوشت بدان شرط كه حوائط فدك مختص رسول خدا باشد و لشكر به قصد فدك كوچ ندهد و هركس كه ايمان آورد خمس مال خود را به رسول خدا بدهد و بقيه ملك او باشد و آنكس كه ايمان نمىآورد اموالش بجمله خاص رسول خداست چون فدك بجمله فتح آن به نيروى سواره و پيادهء لشكر نبود بتمامت ملك پيغمبر و مختص آن سرور بود و اين آيهء مباركه دلالت بر اين معنى تواند داشت
( وَ ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَما أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَ لا رِكابٍ وَ لكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ