بعضي از مجتهدين وأقوى آنست كه خون آن شخص هدر است نوزدهم هر گاه شخصي طفلى را به اذن
ولى خواهد كه شنا ياد دهد پس أو را غرق كند ضامن خونبهاى آن طفل است خواه تقصير كرده
باشد وخواه نكرده باشد وبعضي از مجتهدين گفته اند كه اگر تقصير نكرده ضامن نيست بيستم
هر گاه كسى در راه مسلمانان بنائي احداث كند يا سنگى بگذارد چنان كه راه تنگ شود
وشخصي به سبب آن كشته گردد ضامن خونبهاى آن شخص است هر گاه بي اذن امام احداث كرده
باشد اما اگر راه گشاده باشد وامام اذن داده باشد ضامن نيست بيست ويكم هر گاه
ديوار كج شده بر سر كسى افتد وأو را بكشد به شرطي كه صاحب ديوار عالم به افتادن آن باشد وممكن
بوده كه آن را اصلاح كند ونكرده ضامن خونبهاى اوست بيست ودوم هر گاه ناودان يا
پنجره خانه شخصي كه بر راه مسلمانان باشد با علم صاحب آن بيفتد وكسى را تلف كند ضامن
خونبها است واگر بىعلم صاحب خانه وتقصير أو كسى را تلف كند مجتهدين را در آن خلاف ست أقرب
آنست كه ضامن نيست بيست وسيم هر گاه كسى زيادة از قدر احتياج آتش در ملك خود روشن
كند در غير روزى كه باد باشد وسرايت به تلف ديگرى كند ضامن خونبهاى كسى است كه
بسوزد وهمچنين اگر در روز يا در شب باد آتش در ملك خود روشن سازد وهمچنين اگر در
غير ملك خود آتش روشن كند چنان كه سرايت به ديگرى كند بيست وچهارم هر گاه در
حفظ چارواى خود تقصير كند وآن چاروا كسى را بكشد ضامن خونبهاى آنكس باشد چه
واجبست بر صاحبان چارواى مست شده ودرنده محافظت آنها كردن بيست وپنجم
هر گاه كسى شخصي را به ضيافت طلبد وسگ أو آن شخص را تلف كند ضامن خونبهاى
اوست واگر چه نداند كه سگ أو درنده است بيست وششم هر گاه كسى بر چاروائى سوار
باشد يا أو را بدست مىكشيده باشد وصاحبش همراه نباشد وآن چاروا به سر ودستها
كسى را بكشد ضامن خونبهاى اوست واما آنچه به پاها تلف كند ضامن نيست بيست
وهفتم هر گاه كسى بر چاروائى سوار باشد يا أو را بدست گرفته ايستاده باشد وآن چاروا
بدست يا سر يا پا كسى را بكشد ضامن خونبهاى اوست واگر دو كس سوار باشند هر دو در
ضامنيت خونبها مساويند هر گاه يكى طفل يا بيمار نباشد بيست وهشتم هر گاه صاحب
چاروا كارى كند كه چارواى أو رم كند وكسى را بكشد ضامن خونبهاى اوست بيست
ونهم هر گاه كسى كارى كند كه عقل كسى زايل شود ضامن خونبهاى اوست واگر بعد از
جامع عباسى ( فارسي ) — صفحة 440
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص٤٤٠