دشمن أهل بيت ودر ذبح نمودن يهود ونصارى ميانه مجتهدين خلاف است أصح آنست كه حرام است
دوم ذبح كردن ديوانه سيم ذبح كردن مست چهارم ذبح كردن طفل غير مميز واما
يك قسم مكروه وآن ذبح كردن سنى است هر گاه مؤمن نباشد ومحتاج به أو شوند واما
يك قسم سنت وآن ذبح كردن مؤمن است واما شش قسم مباح أول ذبح كردن به سلاح
چون تير ونيزه وشمشير دوم به سگ شكارى به شروطى كه در باب شكار كردن مذكور
شد سيم ذبح كردن بچه كه در شكم حيواني باشد كه قابل ذبح باشد چه ذبح كردن أو
ذبح مادر اوست هر گاه خلقت أو تمام شده باشد يعنى موى بر أو روئيده باشد خواه
روح درو داخل شده باشد وخواه نشده باشد اما اگر از شكم زنده بيرون آيد ذبح
كردن أو لازم است وبعضي از مجتهدين گفته اند كه اگر از شكم بيرون آيد وآنقدر وقت
نماند كه أو را بكشند اگر بميرد حلال است ودر اين قول اشكال است واگر خلقت أو تمام
نشده باشد حرامست چهارم ذبح كردن ما هي وآن زنده بيرون آوردن أو از آبست
ودر بيرون آوردن ما هي از آب مسلمان بودن آن شخص وبسم الله گفتن أو شرط نيست
بلكه سنت است پس اگر كافرى ما هي اى از آب بيرون آورد حلال است به شرطي كه مسلمانى
به بيند كه زنده أو را بيرون آورده اما اگر نه بيند حرامست واگر ما هي در آب مرده باشد
حلال نيست واگر مشتبه شود ما هي مرده به غير مرده احتياط آنست كه از همه اجتناب كند
پنجم ذبح نمودن ملخ وآن زنده گرفتن اوست بدست يا به آلتى چون دام وغير آن ودر
گرفتن ملخ بسم الله گفتن ومسلمان بودن شرط نيست چنانچه در گرفتن ما هي مذكور شد پس
اگر پيش از گرفتن ملخ بدست أو را به آتش بسوزانند حلال نيست ششم ذبح نمودن حيواني كه
در چاه افتاده باشد يا به صحرايى گريخته باشد وذبح نمودن آنها به طريقي كه از شارع معهود
شده است ممكن نباشد كشتن آنها به هر طريقي كه ممكن باشد مشروع است فصل
دوم در بيان آنچه به ذبح نمودن تعلق دارد بدان كه بيست وپنج امر به ذبح كردن
متعلق است سيزده امر واجب وپنج امر سنت وهفت امر مكروه اما سيزده امر واجب
أول آنكه كسى كه ذبح مىكند مىبايد كه تميز داشته باشد چه ذبح نمودن طفل غير مميز
حلال نيست دوم آنكه عاقل باشد چه اگر ديوانه باشد حلال نيست سيم آنكه قصد
تواند كرد پس ذبح نمودن مست وخفته وبيهوش حلال نيست چهارم آنكه مسلمان
جامع عباسى ( فارسي ) — صفحة 330
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص٣٣٠