غير معين است وتعيين آن منوط به امام است وأصح قول دوم است چه أو مناسب است
به مذلت وخوارى ايشان وآنچه در حديث مذكور از تعيين آن وارد شده محمول است
بر آنكه رأى شريف حضرت أمير المؤمنين عليه السلام در آن وقت به جهت مصلحتى بر آن قرار
گرفته بود واگر در اثناى سال جمعى از اين دو طايفه مسلمان شوند جزيه از ايشان
ساقط مىشود شرط دوم التزام نمودن احكام مسلمانان است شرط سيم آنكه آنچه
به منافاة با أمان دارد نكنند مثل عزم كردن بر حرب مسلمانان ومعاونت وامداد
مشركان وبا اين سه شرط اگر خلل رسانند حربي مىشوند خواه در عقد جزيه نكردن اينها را
با امام شرط كرده باشند وخواه نكرده باشند وخواه عمدا كرده باشند وخواه سهوا
شرط چهارم آنكه زنا با زنان مسلمانان نكنند وهمچنين ايشان را نكاح ننمايند
شرط پنجم آنكه ترك فتنه كردن كنند به اينكه مسلمانان را از راه نبرند شرط ششم
آنكه ترك را زدن مسلمانان كنند شرط هفتم آنكه جاسوسان كفار را در خانه خود
راه ندهند وكفار را بر اسرار مسلمانان عالم نسازند وخبري از اخبار مسلمانان
به ايشان ننويسند شرط هشتم آنكه مردان وزنان مسلمانان را نكشند اين پنج شرط را
اگر امام در عقد جزيه با ايشان شرط كرده باشد وايشان عمل به آن نكنند حربي مىشوند
شرط نهم آنكه سب حق سبحانه وتعالى ورسول صلى الله عليه وآله نكنند واستخفاف دين
وكتاب مسلمانان ننمايند چه اگر عياذا بالله سب از ايشان واقع شود واجب القتل مىشوند
وترك استخفاف دين را اگر در جزيه شرط كرده باشند وبه خلاف آن كنند حربي مىشوند شرط
دهم آنكه اظهار منكرات در شهر اسلام نكنند چون شراب وگوشت خوك خوردن ونكاح
مادر وخواهر وغير اينها كردن شرط يازدهم آنكه احداث عبادتخانه ها در دار اسلام
نكنند وآواز خود را در خواندن كتابهاى خود بلند نسازند وناقوس نزنند وخانه هاى خود را
بلندتر يا برابر خانه هاى مسلمانان نسازند بلكه پست بسازند وبه اين شروط اگر خلل رسانند
ودر عقد جزيه شرط كرده باشند كه آنها را نكنند حربي مىشوند شرط دوازدهم آنكه به طريقي
بگردند كه از مسلمانان متميز شوند به اينكه لباس ايشان غير لباس مسلمانان باشد يا چارواى
سواري ايشان غير چارواى سواري مسلمانان باشد وبر يك طرف سوار شوند يعنى هر دو پاى
خود را بر يك جانب آويزند وبر أسب سوار نشوند وبر زمين ننشينند وشمشير وسلاح نه
جامع عباسى ( فارسي ) — صفحة 154
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص١٥٤