مىكنم در حج اسلام حج تمتع از براي آنكه واجبست تقرب به خدا ونيت نماز اين دو طواف ونيت سعى
ما بين صفا ومروه به اين طريق كند وچون از اين پنج امر فارغ شود واجب است كه به منى عود كند براي چهار
امر أول در منى سه شب أيام تشريق بودن وآن يازدهم ودوازدهم وسيزدهم ماه ذيحجه است
وجايز است شخصي را كه در احرام عمره وحج شكار ومباشرت با زن نكرده آنكه شب سيم در منى
نماند وآنكه وقت ظهر دوازدهم از منى بيرون رود مگر آنكه در وقت مغرب شب سيزدهم در
منى باشد كه در اين صورت بودن آنشب در منى واجب است وبيرون رفتن واجب نيست
ودر هر يكى از اين سه شب تا صباح ماندن در منى لازم نيست بلكه آنقدر توقف كند كه
نصف شب بگذرد وبعد از آن بيرون رود مىتواند وجايز است بجاى آنشب در منى ماندن
در مكة بماند به شرط آنكه تا صبح به عبادت مشغول شود دوم رمى كردن جمره أولى در هر يكى
از روزهاى تشريق به هفت سنگريزه سيم رمى جمره وسطى در اين سه روز به همان طريق
واجبست اين ترتيب را مرعى داشتن ووقت رمى آن طلوع آفتاب است تا وقت شام واگر
شخصي را عذر باشد جايز است كه شب رمى كند وبدان كه آداب سنتي اين رمى قبل از اين
مذكور شد وفرقى نيست الا در دو امر أول آنكه هر يكى از جمره أولى ووسطى را در وقت
رمى بر دست راست گيرد دوم آنكه بعد از رمى هر يك از اين دو جمره اندكى نزديك آن ايستد
وبحمد وصلوات ودعا اشتغال نمايد اما بعد از رمى جمره عقبه ايستادن نزد آن سنت
نيست وبدان كه اين رمى آخر افعال واجبه حج است وجايز است كه از منى به وطن خود رود
بي آنكه به مكة معاودت نمايد اما معاودت به مكة به جهت وداع خانه كعبه سنت است پس
چون خواهد كه به مكة معاودت كند سنت است كه در مسجد خيف شش ركعت نماز بگذارد
هر دو ركعت به يك سلام وبعد از آن متوجه مكة شود وآداب دخول مكة در مسجد الحرام
از غسل وغير آن به طريقي است كه قبل از اين مذكور شد وبدان كه داخل شدن در خانه كعبه سنت است
وواجب نيست وآداب آن نه امر است أول غسل كردن دوم حلقه در را در وقت دخول بگيرد
سيم آنكه كمال خضوع وخشوع در وقت داخل شدن بجاى آوردن چهارم آنكه در وقت داخل شدن
بگويد اللهم انك قلت ومن دخله كان امنا فامنى من عذابك عذاب النار پنجم آنكه بر
سنگ سرخى كه ما بين دو ستون خانه كعبه فرش است دو ركعت نماز بگذارد در ركعت أول
بعد از فاتحه سوره حم سجده بخواند ودر ركعت دوم بعد از فاتحه از آيات قرآن به عدد
جامع عباسى ( فارسي ) — صفحة 131
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص١٣١