هميشه اين باشد كه نوبت ديگر به حج آيد مطلب ششم در بيان احكام حج آمدن وحج افراد كه
قبل از اين مذكور شده بود كه حج قران وحج افراد بر شخصي واجب است كه از أهل مكة معظمه
باشد يا آنكه دورى أو از آن مكان مقدس كمتر از شانزده فرسخ شرعي باشد واگر دورى اين
كس از آن مكان مقدس شانزده فرسخ باشد وزيادة حجى كه بر أو واجب مىشود حج تمتع است
وافعال حج تمتع را به تفصيل مذكور ساختيم وافعال حج قرآن وحج افراد مثل افعال حج تمتع است
ولكن عمره حج تمتع قبل از حج است وطواف نسا ندارد وعمره حج قرآن وحج افراد بعد حج
است وطواف نسا دارد وافعال اين دو نوع به يك طريق است لكن در حج قرآن مخير است
ميانه آنكه نيت احرام را مقارن تلبيات يا مقارن اشعار يا مقارن تقليد سازد ومعنى اشعار
وتقليد مذكور خواهد شد واحرام هر يك از حج قرآن وحج افراد واجب است كه از ميقات
باشد يا از مسكن خود هر گاه از مسكن أو به مكة نزديكتر باشد از ميقات يا از مكة هر گاه مسكن أو
از مكة باشد وباقي افعال به طريق افعال حج تمتع است پس چون احرام به بندد متوجه عرفات
گردد وبعد از وقوف عرفات متوجه مشعر الحرام شود وبعد از وقوف مشعر الحرام به منى رود
ورمى جمرات وقربانى وتقصير بجا آورد وبه مكة باز گردد وطواف ودو ركعت نماز آن را بجا
آورد وسعى ما بين صفا ومروه وطواف نسا ودو ركعت نماز آن را به طريقي كه قبل از اين مذكور
شد به عمل آورد وچون از اين افعال فارغ شود عمره مفرده را بجا آورد به اين طريقي كه يكى از
ميقاتها يا از نزديكترين موضعي به حرم احرام عمره مفرده به بندد وطواف عمره ودو ركعت
آن وسعى ميان صفا ومروه وتقصير وطواف نسا ودو ركعت آن بجا آورد ومراد از اشعار
آنست كه جانب راست كوهان شترى را كه به جهت قرباني مىبرد كه در منى قربان كند زخم زند
وآن جانب را به خون آن زخم آلوده كند ومراد از تقليد آنست كه گردن قرباني كه مىبرد نعلين
بياويزد كه در آن نعلين نماز كرده باشد مطلب هفتم در بيان احكام حج به نيابت
ودر آن دو فصل است فصل أول در بيان نايب گرفتن به جهت ميت وحى بدان كه
چون شخصي فوت شود وتركه وافى گذارد وحج اسلام بر أو واجب شده باشد ودر ذمه أو
مستقر گشته باشد واجبست كه در آن سال شخصي را به اجاره گيرند كه به نيابت أو حج بجا
آورد اگر وقت حج باقي باشد والا سال ديگر خواه ميت وصيت كرده باشد كه حج جهت
أو كنند وخواه وصيت نكرده باشد اما اگر قبل از آنكه حج در ذمه أو مستقر گردد فوت
جامع عباسى ( فارسي ) — صفحة 134
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص١٣٤