روزه بدارد يا يك بنده آزاد كند يا شصت مسكين را طعام دهد هر مسكين را يك مد نزد
بعض مجتهدين ودو مد نزد بعض ديگر واگر روزه ماه رمضان را به چيزى حرام فاسد سازد
مثل خمر يا طعام غصبى خوردن يا زنا كردن يا در حيض جماع كردن در اين صورت سه كفاره
بر أو لازم است يعنى دو ماه روزه بدارد ويك بنده آزاد كند وشصت مسكين را طعام
دهد قسم هفتم روزه اعتكاف است كه به تفصيل عنقريب مذكور مىشود هشتم روزه كفارات است
كه در بحث كفارات مذكور خواهد ( 1 ) شد فصل دويم در بيان روزه سنتي
وأنواع آن بسيار است وما در اين كتاب بيست نوع از آن كه مشهورتر است مذكور مىسازيم
أول روزه روز مولود حضرت رسالت پناه صلى الله عليه وآله وآن هفدهم ماه ربيع الأول
است دويم روزه روز مبعث آن حضرت وآن بيست وهفتم رجب است سيم روزه روز عيد
غدير وآن هجدهم ذي الحجة است چهارم روزه سه روز از هر ماه يعنى پنجشنبه هفته أول
ماه وپنجشنبه هفته آخر ماه وچهار شنبه أول دهه دوم ماه پنجم روزه أيام بيض وآن
نيز سه روز است سيزدهم وچهاردهم وپانزدهم از هر ماه ششم روزه روز عرفه كه نهم ماه
ذي الحجة است به دو شرط أول آنكه محقق باشد كه نهم ماه است دويم آنكه از روزه داشتن
ضعف حاصل نشود به حيثيتي كه نتواند به فراغت به دعا اشتغال نمايد هفتم روزه روز مباهله
وآن بيست وچهارم ماه ذيحجه است وآن روز تصدق كردن حضرت أمير المؤمنين علي عليه
السلام است انگشتر خود را در اثناى ركوع هشتم روزه أول ماه ذي حجه است تا روز نهم
نهم روزه كل ماه رجب دهم روزه كل ماه شعبان يازدهم روزه دحو الأرض است وآن
بيست وپنجم ذي قعده است دوازدهم روزه نه روز أول ماه محرم است سيزدهم روزه روز عاشورا
كه روز دهم محرم است تا وقت عصر وبعد از آن افطار به آب نمايند يا به خاك كربلا ( 2 ) به نيت شفا
به شرط آنكه زيادة بر يك نخود نخورده باشد چهاردهم روزه پنجشنبه وجمعه پانزدهم
روزه يوم ترويه وآن هشتم ماه ذي حجه است شانزدهم روزه شش روز بعد از عيد ماه
رمضان هفدهم روزه پانزدهم ماه جمادى الأولى هجدهم روزه داود پيغمبر عليه السلام
وآن هميشه يك روز در ميان ماه روزه داشتن است نوزدهم روزه يوم الشك به نيت
سنت وآن آخر شعبان است هر گاه احتمال أول ماه رمضان داشته باشد بيستم
روزه بيست ونهم ذي قعده است فصل سيم در بيان روزه حرام وآن نه قسم است
هامش
( 1 ) قسم نهم روزه روزيكه در شب آن خوابيده است پيش از نماز عشا
وبيدار نشده تا نصف آنشب چنانچه در كفارات خواهد آمد صدر دام ظله العالي .
( 2 ) مدركى در افطار به خاك كربلا در روز عاشورا غير از فرمايش مرحوم
شيخ در مصباح متهجد به نظر نرسيده پس در غير حال نا خوشى كه بتواند آن را به نيت شفا بخورد
چنانچه فرموده اند البتة ترك نمايند صدر دام ظله