در مقبرهء امامزاده عبد اللّه مدفون گرديد . ر . ك : سيّد محمّد باقر كتابى : رجال اصفهان ، ص 457 .
شرح
( 213 ) - در ديوان هاتف نرهغولى ، ضبط شده است . ر . ك : ديوان هاتف اصفهانى ، تهران ، نشر محمّد ، 1370 ، ص 128 .
( 214 ) - مئونه : باروگرانى نفقهء عيال و كفالت عيال و قوّت روزانه ، ر . ك . لغتنامه دهخدا ، ذيل همين عنوان .
( 215 ) - اولا در خصوص لقب كلى اين خانواده كه امامت جمعگى بوده است ، سخنى را مؤلف مكارم الآثار متذكر مىشود كه ذكر آن خالى از فايدت نمىباشد :
« قبلا گوييم كه امامجمعه بودن . . . منصبى است كه در هر عصرى براى هر شهرى از طرف پادشاه وقت به يكى از علما داده مىشود ، و در امامت جمعه شرايطى است كه در امامت جماعت نمىباشد ، ازاينرو مىبينيم در احوال علما ، بعضى را به امامت جمعه و جماعت هر دو ، و بعضى را به يكى از آن دو ، وصف نمودهاند و شايد فرق آنها اين باشد كه امامت جمعه چون از طرف پادشاه وقت به كسى واگذار مىشده ، چندان جنبهء عدالت در آنكس شرط نبوده و فقط شرط آن واگذار شدن از طرف پادشاه بوده و امامت جماعت ، شرط آن عدالت بوده و تعيين از طرف پادشاه را لازم نداشته است . »
مكارم الآثار ، ج 2 ، ص 317 .
ثانيا ذكر اين نكته ضرورى است كه مطالب مندرج در ذيل سلسله خاتونآبادىها ، از چندين جنبه ، حائز اهميت خاص مىباشد ، نخست آنكه ، اين نوشتهجات در حدّ خود بىنظير بوده و در ساير منابع مربوطه ، با اين دقت و روشنى ، بدان پرداخته نشده است .
ديگر آنكه مرحوم مؤلف ، به لحاظ موقعيت خاص علمى ، اجتماعى ، فرهنگى و سياسى و مهمتر از همه ، نزديكى با عصر آخرين امامجمعهها ، با تكيه بر افكار عمومى زمان و حافظهء تاريخى عصر خويش و به دور از هرگونه تعصب و حبّ و بغضى ، اطلاعات ارزشمندى را در خصوص اين خانواده ، ارائه داده است . اين اطلاعات ، صرفنظر از ويژگى نسبشناسى ، تحرير بخش مهمى از تاريخ سياسى ، اجتماعى و مذهبى اصفهان