مجمر ، و ميرزا ابو الحسن جلوه حكيم بوده . ر . ك . تذكره سخنوران نايين ، ص 57 .
شرح
( 198 ) - يكى از آثار او « شرح كافى » است كه اين كتاب « شرحى است بهعنوان ( قوله ) بر اصول كافى و حاوى تحقيقات و تدقيقات است و آن را تمام ننموده .
فهرست كتابخانهء آستان قدس رضوى ، ص 109 .
و از جمله آثار ديگر وى ، اقسام التشكيك ، حاشيه على مدارك الاحكام ، حاشيه على شرح حكمة العين ، شجره الهيه ، رساله فى الكلام ، مىباشد .
ر . ك . معجم المؤلفى الشيعة ، ج 10 ، ص 358
اين ابيات نيز منصوب به اوست :در كعبه اگر بادهخورى جرم ندارد * انديشه مكن صاحب اين خانه بزرگ استرباعى :اين قوم كه بر خود نگرانند همه * از ديدهء خويشتن نهانند همه
عالم بحر است و خلق عالم چون موج * بيهوده به هر طرف روانند همهتذكره سخنوران نايين ، ص 57
( 199 ) - در روزهاى چهارشنبه ذكر رجال و بزرگان علما و حالات آنها را مىنمود ، پس از ختم مجلس درس ، نظر به اعتقادى كه به مجلس درس خود داشت و آن را مجلس ذكر و قابل استجابت دعا مىدانست ، همهروزه به دعا و خواستن حاجات مشغول مىشد . ( مؤلف )
( 200 ) - اگر ميرزا عبد الغفار نجم الدوله كتاب شرح صفدى بر لاميّه العجم را در آن تاريخ ديده بود كه حقيقتا نسخه اصل كشكول است ، دچار اشكال نمىشد . ( مؤلف )
( 201 ) - مؤلف كتاب " پيدايش خط و خطاطان " وفات او را در سال پانصد و نه ذكر نموده است . « همانجا ، ص 128 »
( 202 ) - نشاط را جمعى معتقدند به سبب فضائل و ملكات پسنديده از سخاوت و دستگيرى ضعفا و غيره و خطوط متنوعه را بهتر از اساتيد نوشتن كه از اشخاص نابغهء روزگار بوده است ، و فقط تقرّب دربار فتحعلى شاه و داشتن شغل انشا ، او را در پرده برد . ( مؤلف )