ملكالشعراء مىنوشتند . همواره با شعراى اطراف در شعر و شاعرى بحث كردى و جمال الدّين محمّد عبد الرزاق پدر كمال الدّين اسماعيل او را اهاجى گفته . مردى تيززبان و حاضرجواب بوده است و مجير الدّين بيلقانى را هجوهاى ركيك گفته است . " " تذكره الشعراء . ص 117 "
شرح
( 113 ) - بنا به گفتهء مؤلّف مجمع الفصحاء وى . . . از « لاقيدان و ياوهسرايان عهد بوده ، از طهران به شيراز آمده چندى در سراى محمّد مهدى خان شحنه توقّف كرده ، خدمتش مكرر دست داد پس به هندوستان شد . جوانى لاابالى كثير الدعاوى قليل المعانى بود خطى شكسته داشت و صوتى پست و طبعى متوسط و شعرى قليل » ر . ك : مجمع الفصحاء ج 2 ، ص 544 .
( 114 ) - سيد محمّد شفيع كتابخانهاى داشته كه در خانهء موصوف او مكرر ما را بدان ورود دست داد و آن اگرچه از عدد چندان مهم نبود ، ليكن به واسطهء اينكه ارثى آباء و اجدادى او بود اهميّت بسزا داشت ، و در پشت اوايل و اواخر بسيارى از آنها به خط وى و فرزندش سيّد محمّد فوائد نافعه و از آن جمله تاريخ وفات بعضى از علماء قرن 13 و اوايل 14 بهنظر رسيد كه در جايى ديگر ما نديده و آنها را در اين كتاب در مواقع خود نقل نموده و مىنماييم و مقارن تحرير اين اوراق مسموع شد كه اين كتابخانه را مرحوم حاج سيّد على نجفآبادى برده و بعد از وفات او ماندانيم در دست چه كسى افتاده .
مكارم الآثار ، ج 2 ، ص 10 - 409 .
( 115 ) - وفات ملّا حسن على شوشترى برطبق گفتهء مؤلف « وقايع السنين و الاعوام » به سال 1075 ه ق اتفاق افتاد . بهطورىكه در تاريخ وفات او گفتهاند « عَلَمِ عِلم بر زمين افتاد » .
« همان ، ص 523 »
( 116 ) - مقصود امامزاده اسماعيل است لكن علماى انساب از زيد چنين اولادى را نقل نكردند . ( مؤلف )
( 117 ) - در خصوص اين مراسلات و مشاجرت بنگريد به : « رياض العلماء » ، ج 3 ، ص 204 .
( 118 ) - در « مجمع الفصحاء » از او بدينگونه ياد شده كه : « شوكت شيرازى و