مواضع ديگر نوشته كه چون وى براى زيارت به عتبات عاليات رفت و كمآبى و سختى مردمان آن خصوصا فقرا را ملاحظه نمود در مقام آن برآمد كه آب نهر هندى را ، كه در سنهء 1208 يحيى خان آصف الدوله وزير محمّد شاه هندى براى نجف آورده و بعدا آن نهر مطموس شده و سپس صاحب " جواهر " اقدام در آن كار نموده و به سبب وقوع وفاتش ناتمام مانده به نجف جارى نمايد . چون به اصفهان رسيد چندين نفر مهندس و كارگر با اموال كثيره كه عمدهء آن از وجه مال الوصايه سردار محمّد اسماعيل خان وكيل الملك نورى چنانچه در " المآثر ، 84 " نوشته بود به نجف فرستاد تا آن كار را انجام داده و آب را بدان مكان مقدس جارى فرمود ، و ميرزا محمّد همدانى تاريخ آن را چنين سروده :
مذ اسد اللّه الهمام السرى * سليل ساقى الناس من كوثر
اجرى الى الغرى ماء مرى * قد أرخوه : جاء ماء الغرى
و وجه صعوبت اين كار اين است كه بايد آب را از كوفه كه زمينش پستتر از نجف است بدانجا كه زمينش سست است آورد ، و برعكس ساير مواضع هرچه به محل مقصود نزديك مىشود آب تا آن محل دور تر مىشود و همى خرابى در قنات به هم مىرسد .
" مكارم الآثار ، ج 3 ، ص 838 " .
شرح
( 37 ) - در خصوص ساير تأليفات وى . ر . ك . مكارم الآثار ، ج 3 ، ص 837 .
( 38 ) - در خصوص وفات او در مكارم الآثار مىخوانيم :
. . . . وى در سنهء ه 1290 از اصفهان به زيارت عتبات عاليات حركت كرد و چون به قصبهء كرند رسيد در شب يكشنبه سلخ ماه جمادى الآخر اين سال ، مطابق ( . . . . ) سنبله ماه برجى وفات كرد و نعش او را از آنجا بر سر دست تا نجف برده و در دالان در قبلهاى صحن مقدس به سمت راست آنكه وارد مىشود برابر قبر شيخ انصارى . مكارم الآثار ، ج 3 ، ص 838 .
( 39 ) - فارض چون در علم فرائض استيلايى را داشته اين لقب را يافته . ( مؤلف )