رسانيد . در اوّل ورود به نجف و پس از زيارت ، در مقبرهء شيخ جعفر جدّ خود ، قبرى براى خود تهيه كرده ، در بستر بيمارى مىافتد تا در شب هشتم ماه صفر سنهء هزار و سيصد و يك وفات نمود . مادر او در سال هزار و دويست و نود و پنج وفات كرده و پهلوى شوهر مدفون شد . بلندقد و فربه و خوشصورت بود ، لباسهاى فاخر در بر مىكرد . انگشترهاى قيمتى در دست داشت و آهسته صحبت مىنمود و باوقار حركت مىكرد .
شيخ محمّد باقر از صبيهء سيّد صدر الدّين جبل عاملى ، چهار پسر و دو دختر به هم رسانيد و با اولاد ديگر شش پسر و دو دختر داشت .
پسر بزرگش شيخ محمّد تقى - معروف به آقا نجفى - در سال هزار و دويست و شصت و دو در اصفهان متولّد شده . ايّام طفوليت و چندى از جوانى را با بطالت و بىميلى ، به كسب كمال گذرانيده ، پس از سنّ بيستسالگى ناگهان به فكر تحصيل علم مىافتد . از طرفى گذشتن فرصت و قصور ادراك و از طرف ديگر عزم راسخ و رغبت بىمنتها به حصول مطلوب چندى را دچار تلخترين انواع زندگانى مىشود و از اصفهان به نجف مىرود . با جدّيت فوقالعاده در تحصيل . عمدهء تحصيل را نزد حاج ميرزا حسن شيرازى معروف و شيخ مهدى سبط الشيخ و شيخ راضى نموده است ، و تأليفات او بيش از يكصد جلد مىشود .
در اواخر عهد پدر خود ، به اصفهان مراجعت نموده ، از جمله مجتهدين و رؤسا بشمار مىرفته . وقوع مناقشات و عداوت ميانهء ظلّ السلطان و شيخ محمّد باقر سبب شد كه بعد از وفات شيخ ، از طرف حكومت و اعوانش نسبت به اولاد شيخ و بستگانش فشارهاى سخت وارد آيد ، و نظر به بزرگترى شيخ محمّد تقى از ساير افراد خانوادهء پدر خود ، بيشتر اين خطرها را او روبرو شده و مدّت بيست و پنج سال كه با شاهزاده و اعوانش در كشاكش بود ، با مساعدت تقدير و موافقت روح اجتماعى آن عهد ، اغلب مظفر بود . و چونكه از اواخر عهد
رجال و مشاهير اصفهان ( الاصفهان ) ( فارسي ) — صفحة 667
مساهمون: مير سيد على جناب
ص٦٦٧