گوسفندى براى نشيمن خود داشته است با يك رحل و قرآن كه جلو او گذارده ، و غير موقع درس ، مشغول تلاوت مىشده [ است ] . در سنهء هزار و صد و نود و هشت وفات كرده [ است ] .
نوشتهاند وقتى آقا محمّد خان قاجار به ديدن او مىرفته در آن حالت ديده بودندش كه زيرجامه خود را شسته جهت خشكانيدن سر چوب كرده ، دست گرفته ، به منزل مىآمد ، هيزم و روغن چراغ جهت منزلش مىخريده و كنار محراب مىگذارده ، بعد از نماز به خانه مىبرده . از بزرگان و عرفا ، جماعتى به او ارادت داشتند . مقبرهء او در خارج گنبد ، در تكيه ميرزا رفيعاست .
ميرزا نورا
فرزند صدر الشريعة اصفهانى . از طرف شاه داراى لقب مشكين قلم بوده .
از شاگردان ارجمند مير بوده . كتاب شاهنامهء فردوسى به دست او جهت شاهعبّاس نوشته شد . در نوشتهجات امضاى خود را نور الدّين سام سوار مىكرده . با ميررشيدا همكار خود و خواهرزاده مير [ عماد قزوينى ] هميشه در نزاع و ستيز بودند .
از آثار خوشنويسى او ، يكى كتيبه است در مسجد آقا نور در محلّهء درب دشت اصفهان كه مهارت و خوشنويسى او را ظاهر مىسازد . ديگر ، چند سطرى در جلو خان مسجد شاه .
اواخر عمر از شاهعبّاس رنجيده ، به هندوستان رفت ، ترك مشق خط را نموده مشغول كيمياگرى شد . بعد از مدّتى تضييع عمر و مال و حال و آبرو ، باز به مشق خط پرداخت . كتيبهء مسجد آقا نور را همان وقت در هندوستان نوشته به اصفهان فرستاد . مؤسّس مسجد كه آقا نور بوده است خود نيز از مهاجرين به هند است كه او را به نوشتن كتيبه واداشته . وفاتش سنه هزار و هفت [ بوده است ] .