او بود در اصفهان و انواع تحصيلات خود را نزد او كرده . ميرزا قوام الدّين داراى طبع رائقى بوده . قصايد و مقطعات مشهورى دارد در صلوات بر حضرت پيغمبر ( ص ) و آل او ( ع ) ، اشعار بسيار در مرثيه و لعن [ داشته و ] كتب بسيارى را مانند تجويد ، لمعه شهيد ، كافيه ، شافيه ، زبده شيخ بهايى ، خلاصة الحساب او ، رسالهى اسطرلاب او و غيره را منظوم ساخته [ است ] .
ميرزا محمّد على بن ميرزا مظفّر
اصفهانى . در حكمت معروف بوده و از معاصرين حسين على شاه است و مربّى حاجى كلباسى شد . از زهد و وارستگى او حكاياتى نقل مىكنند ، امامت مسجد على را داشته ، [ در اين خصوص گفته شده است كه ] اهالى ميدان كهنه او را براى امامت مسجد على خواستار مىشوند ، وجود او قبول نمىكرده است . تا به آمحمّد بيدآبادى يا به ديگرى شكايت مىكنند ، بعد از آنكه از طرف آمحمّد - طرف ارادت او بوده است - به او اظهار مىشود ، چندى را مهلت مىخواهد . پس از انقضاى مهلت و رفتن به مسجد ، سبب مهلت خواستن را مىگويد ، كه قدرى آرد جو در منزل ذخيره داشتم و منافى مروّت بود كه با اين حال همسايهء من ، گرسنه باشد . اين بود كه در مدّت مهلت ، آنها را به مصرف رساندم و - چند فقره مقدّمات ديگر نظير همين مىگويد - ترتيب دادم و حاليّه حاضر شدم .
عدهء مأمومين او به حدّى بوده است كه از مسجد ، جمعيّت بيرون مىآمده و ميدان كهنه را هم صف جماعت اشغال مىكرده [ است ] .
در مجلس درس كه خانهء شخصى و اتاق نشيمن او بوده است هريك از شاگردانش مانند ملّا حسين ملّا ولى اللّه و ديگران ، پوس تخت يا پلاس كوچكى جداگانه در كنار اتاق پهلوى يكديگر گذارده بودند كه نشيمنگاه هركدام مشخص بوده . صاحبمنزل كه فرش براى اين اطاق نداشته نيز پوست