ميرزا اشتها
اسمش ميرزا عبد اللّه . فرزند حاجى فريدون گرجى كه از مهاجرين گرجستان در زمان آقا محمّد خان قاجار بوده 189 . ميرزا عبد اللّه سنهء هزار و دويست و چهل و پنج در اصفهان متولّد شده است 190 ، مدتى را در مدارس به كسب علوم ادبيه از نحو و صرف و منطق و عروض و غيره مشغول بوده تا بهرهء وافى گرفت .
داراى خلق خوش و زبان روانى بوده ، مضامين لطيف و معانى ظريف بسيار در اشعار او مىباشد ، با حالت فقر و تنگدستى نه از تحصيل علم دست برداشت و نه نزد كسى پاى سؤال گذاشت . داراى قوت سال نبود و هرگز از كسى سؤال ننمود .
در سنه هزار و دويست و هشتاد و نه وفات نموده . كمالات او از كلمات او ظاهر مىگردد و ماده تاريخ او را خرّم اصفهانى گفته است : اى واى كه اشتها نداريم دگر ( 1289 ) .
از اوست :
مشهور گشته است در آفاق نام ما * زين اشتهاى بىحد ما لا كلام ما
گر روزى تمام خلايق كنند جمع * گردد غذاى مختصر صبح و شام ما
آن گنبد بزرگ كه در مسجد شه است * سرپوش كوچكى است به قاب طعام ما
بندم خيال پختن نان در تنور دل * اين هم يكى بود ز خيالات خام ما
و نيز :
كره با چربزبانى سخن شيرين گفت * مردم از خوردن من آنهمه با كرّ و فرند