بعضى ديگر ] علماى شيعه در كتب رجال خود نسبت دادهاند .
فاضل هندى ( فقيه اديب حكيم )
بهاء الدّين محمّد بن تاج الدّين حسن بن محمّد الاصفهانى ملقّب به فاضل هندى . تولّد او در هزار و شصت و در اوايل نشو و نما زمانى را در هندوستان بوده به اين سبب معروف به فاضل هندى شد .
در علوم مختلفه تأليفات بسيارى دارد و هركدام در محلّ خود داراى اهميّت مىباشند ، مانند : كشف اللثام « * » شرح قواعد علّامه در فقه كه در جواهر ، فوائد بسيارى از او نقل شده ، و كتاب شرح قصيده حميرى كه جامع فنون ادبيه است و كتاب تلخيص كتاب شفاى شيخ الرئيس در حكمت و غير از اينها .
از او نقل شده كه اشتهار به فاضل هندى را راضى نيستم كسى بگويد ، و از هندوستان مراجعت كرديم پس از اينكه رفتن ما به آنجا لزوم يافته بود و قبل از بلوغ و تكليف بود .
و هم گويد از تحصيل علوم معقول و منقول فراغت يافتم در حالتى كه سيزدهساله نشده بودم « * * » مشغول تصنيف شدم قبل از دوازدهسالگى و شرح تلخيص را قبل از نوزدهسالگى نوشتم و قبل از او متجاوز از ده تصنيف از متن و شرح و حاشيه پرداخته بودم ، در دهسالگى مشغول به تدريس شرح تلخيص تفتازانى شدم . وفات او در هزار و صد و سى و هفت هنگام استيلاى افغان بر اصفهان بوده 150 ، مقبرهء بىآلايش او كنار جادهء تخته فولاد معروف است .
هامش
( * ) در اصل : كشف اللئالي
( * * ) ر . ك . تذكره القبور ، ص 40 .