جوار حممهء صحابى مدفون گرديد .
طيرى
اسمش محمّد ربيع ، از شعراى سودا مزاج اصفهان بوده ، حرفهاش زركشى بوده ، از غلبه سودا بر مزاج ، همواره خود را مشرف به مرگ تصوّر مىكرده ، و ماده تاريخى هر سال به جهت خود مىگفته ، اتّفاقا در سالى كه وفات كرده ، نگفته است ، و خود را در چاه انداخته هلاك مىشود . وفات او در سنه 1159 .
از اوست :
بدى هم با بدى پاداش كردن * نه كار مردم آزاده باشد
كسى كافكنددت پا بر سرت هست * تو دستش گير اگر افتاده باشد
ابو سليمان داود ظاهرى
اصل او از اصفهان و در بغداد نشو و نما يافته و مشهور است به كسرت ورع و ترك دنيا . مرتبه وارستگى او باعث حيرت اهل زمان او شده كه چگونه يك نفر انسان عادى اينطور از لذايذ دنيا با قدرت و توانايى صرفنظر كند .
نزد اسحاق بن راهويه و ابى ثور تحصيل علم نموده ، نسبت به امام شافعى تعصب مىورزيده . دو كتاب در فضائل شافعى تأليف كرده است .
داود داراى مذهب مستقلى بود كه شهرت داشته آن مذهب ، به ظاهرى ، و مراد از اين مذهب كسانى هستند كه به ظاهر كلمات قرآن و پيغمبر عمل مىنمايند و آنها را بر خلاف ظاهر تأويل نمىكنند و به اصطلاح امروزى موافق هستند با جماعت اخبارى از علماى شيعه كه آنها نيز اخبار و آيات را تأويل نمىكنند . از ابو حيّان كه يكى از بزرگان است نقل مىكنند كه محال است مذهب ظاهريه داخل قلبى بشود و ديگر تغيير نمايد . اصول كلمات اين طايفه در باديه