عماد الدّين طبرى ( مصنف مشهور )
در زمان خواجه بهاء الدّين جوينى فرزند صاحب ديوان جوينى كه توليت و سلطنت ايران از طرف اباقا خان به او مفوّض بوده ، مأمور به آمدن اصفهان و افاده و استفاده در آنجا مىگردد . عماد الدّين ، معاصر خواجه طوسى و محقّق حلّى بوده ، تصنيفات او مخصوصا آنچه را در اصفهان نوشته در ترويج تشيع و ضديّت با عامه است .
نزد خواجه بهاء الدّين تقرّبى داشته و خدماتى كه به مذهب شيعه نموده ، نوشتهاند . از اطراف بلاد ، موقعى كه در اصفهان متوقف شد ، نزد او مجتمع شدند براى استفاده علمى و دنيوى .
ميرزا رضا طبيب گلسرخى
رئيس خانوادهاى است كه در طهران و اصفهان به گلسرخى شناخته مىشوند . طبابت او از روى تجربههايى بود كه خود او يا ديگران پيدا كرده بودند .
منصور طبيب ( شاعر )
از متأخرين " مجمع الفصحاء " ، اسمش ميرزا محمّد رضا ، اكمل شاگردان ميرزا نصير طبيب بود . در ملازمت ابراهيم خان حكمران كرمان ، از اصفهان به كرمان رفته توطّن پذيرفته به واسطهء كثرت تجويز شراب به بيماران ، معروف به ميرزا رضاى شرابى شده . در كمالات مهارتى داشته خاصّه در حكمت طبيعى ، وفاتش در سنهء هزار و دويست و سى و هشت . از اوست :
از بوستان فضل تو شاخى بود سخا * از گلستان بزم تو برگى بود كرم
از جويبار جود تو نخلى بود وجود * از منجنيق قهر تو سنگى بود عدم