رضى ( شاعر )
از شعراى اصفهان است . « * »
از اوست :
به جان آمد دلم از ناصبورى * نصيب جان دورى باد ، دورى
و نيز :
شد زين دوسه روز رنجش تو * از من ، دل روزگار خالى
رفيق
اسمش ملا حسين ، 91 از شعراى اصفهان ، مير عبد اللطيف خان شوشترى مؤلّف تحفة العالم نوشته كه در ابتداى حال با آنكه كسب سبزىفروشى داشت در مجالس شعرا و اهل سخن مراوده مىنمود ، و به تدريج صاحب طبع موزون و مهارت در فنون بديع خاصه طرد و عكس گرديد ، بيشتر بهطور روزنامه سخنسرايى كرده ، مولد و وطن او اصفهان بود ولى در شيراز هم به دفعات سكونت نموده بود . وفات او در سنهء 1212 [ بوده ] ، از اوست :
پريشان خاطرم كردند روزى * كه آن زلف پريشان آفريدند
مرا روزى گريبان چاك كردند * كه آن چاك گريبان آفريدند
* * *
روزگارى بود اميدم اينكه يارم مىكشد * وه كه اكنون حسرت آن روزگارم مىكشد
توارد در اين مضمون با مدامى دارد كه گفته :
هامش
( * ) آتشكده ، ج 3 ، ص 943 .