بن حسن در سنهء دويست و هفتاد هجرى است تقريبا ، و در زمان شيخوخت خود حادثهء عظيمهاى را حكايت مىكند كه در اصفهان سنهء دويست و نود و يك واقع گشته از اينكه غلّهها را موقع حصاد ، جلو افتاده بود و سرماى عظيمى به آنها رسيد كه تمام را فاسد ساخت . وقتى غلّهها حصاد شدند تماما پوك و تهى بودند و هيچ دانه نداشتند .
حمزه نزد عبدان جباليقى تلمّذ و تحصيل نموده كه در سنهء سيصد و نه وفات نموده است . حمزه چندين مرتبه به بغداد مسافرت نموده و در سنهء سيصد و هشت در آنجا بوده است كه حكايت ملاقات خود را با يكى از علماى يهود متبحّر در تاريخ روزگار طايفه خود مىنويسد .
و در سنهء دويست و بيست و سه ، مرتبه سيّم بوده است در بغداد ، ليكن در اين سال يا اوّل سال بعد در مسقط الرأس خود اصفهان بوده است كه حكايت قحطى بزرگ آن سال را در اصفهان مشاهده نموده ، و ظاهرا اواخر روزگار خود در اصفهان مىزيسته ، و نيز سنهء سيصد و پنجاه را در اصفهان بوده 64 ، قبل از سنهء سيصد و شصت وفات كرده است .
كتاب " تاريخ اصفهان " را نوشته ، و كتاب " تاريخ سنى الملوك الارض و الانبياء " از تأليفات اوست ، و كتاب " كبار البشر " و كتاب " الامثال على افعل " . 65
حممه دوسى صحابى
يكى از اصحاب پيغمبر است كه در زمان عمر به اصفهان آمده و در اصفهان وفات نمود ، و مقبرهء او مدّت چندين قرن محلّ زيارت بوده كه طبرانى را نوشتهاند در جوار او مدفون ساختند . طرف دروازه طوقچى به سمت [ شاه ] مير حمزه مقبرهايست مىگويند اولين آورندهء قرآن به اصفهان بوده است و مناسب مىباشد نسبت دادن اين قبر به اين صحابى .