خواجه حبيب اللّه تركه ( شاعر )
به زيور علم و صلاح آراسته بوده است پدر خواجه افضل الدّين . « * »
خواجه افضل الدّين محمّد تركه
از " عمده الطالب " و حاشيه آن منقول از بيهقى چنان برمىآيد كه در زمان سلطان محمّد الجايتو ، عبّاد بن احمد بن اسماعيل از سادات گلستانه حسنى قضاوت اصفهان را داشته ، و در همان اوان سنهء هفتصد و بيست و چهار هجرى صدر الدّين محمّد بن محمّد شهير به تركه از سبزوار با اهلوعيال به اصفهان آمد ، و يحيى فرزند عبّاد مذكور ، زينب دختر صدر الدّين را به زنى گرفت و از او عبّاد متولد شد كه از علماى اصفهان بوده و بعد از سنهء هفتصد و نود وفات كرد .
و چون تا اوان دولت صفويه نوشتهاند كه قضات اصفهان از سلسلهء تركه بودهاند ، تصوّر مىشود كه آغاز قضاوت اصفهان در اين سلسله ، از عهد آمدن اين صدر الدّين به اصفهان و وصلت با اين سادات بوده ، و از جمله ايشان است .
خواجه افضل الدّين صاحب عنوان ، محمد بن حبيب الله كه در " روضة الصفا " در ضمن بزرگان آخر صفويه نوشته كه خواجه افضل الدّين محمّد تركه اصفهانى از نسل قضات تركه اصفهان بوده و فضلى بىكران داشته [ است ] .
در عهد شاهطهماسب قاضى عسكر شد و بعد به اصفهان رفته به امور شرعيّه و قضاوت آن ولايت كه هميشه در سلسله تركيّه بود اشتغال داشت . آخر ترك كرده و به مشهد مقدس رفته مجاور شد و در اواخر عمر به عراق آمده درگذشت .
هامش
( * ) ر . ك . آتشكده ، ج 3 ، ص 939 .