ميرزا حسن تخت پولادى
سالها در تكيهء مادر شاهزاده تخت پولاد معتكف بود و بيشتر اعيان شهر به او توجّه داشتند . ايّام هفته براى تنفس و گردش به تخت پولاد مىرفتند وارد بر او مىشدند و هركسى به مناسبت مايحتاجى زيادتر از مصرف خود همراه مىبرد كه با او نياز نمايد ، به اين سبب اغلب ضروريّات را در پس اتاق خود حاضر داشت كه اگر اتّفاقا ميهمانى از اين قبيل اشخاص بر او وارد مىشد محتاج تدارك از خارج نبود و هرچه را ميهمان ميل مىكرد نزد او حاضر مىگذاشت ، اين قضيه را كرامتى از او تصوّر كرده بودند و جماعتى سر تسليم پيش او خم داشتند و شهرت يافته بود .
وفاتش قبل از مشروطيت ايران بوده است .
حاجى صادق تخت پولادى
به سبب آنكه عمر خود را در تخت پولاد در يكى از حجرات تكيهء مادر شاهزاده بسر برد او را تخته پولادى گفتند .
با آنكه عامى و بىسواد بود مردم نسبت به او ارادت مىورزيدند و در منزل او غالبا چندين نفر ارباب حاجت مقام داشتند مخصوصا جهت رفع امراض و ديگر آفات ، نباتى به او مىدادند تا دعايى بخواند و به نبات بدمد ، خوردن اين نبات را مؤثر مىدانستند . در سال هزار و دويست و نود و يك وفات كرد و در همانجا مدفون شد .