ميرزا عبد الغفّار تويسركانى
از شاگردان حاجى ملّا حسينعلى تويسركانى بوده ، عمده شهرت او به سبب ازدحام جماعت او بوده ، بااينكه مسجد او مملو مىگرديد تمام آنها اهل عمامه بودند چه از سلسلهء طلاب و چه از طبقهء تجّار ، ليكن مدّت كمى در اواخر عمر او جمعيّت مسجد به وضع غريبى به حدّ اقليّت رسيد و مسببش اين شده كه در فنون معقول و عرفان همدستى داشت . در سنهء هزار و سيصد و نوزده وفات يافت .
ثابت على قهفرّخى
اسم او ميرزا على ، مريد صاحب " بستان السياحه " حاج ميرزا زين العابدين شروانى است ، شعر هم مىگفته از آن جمله اسامى مشايخ سلسلهء نعمتاللهيه را نظم نموده در هشتاد و هفت بيت به اين ترتيب :
بنده درگاه سلطان ولى * چاكر اهل صفا ثابت على
چون رخ از هر دوجهان برتافتم * اين لقب از پير كامل يافتم
ثاقب اصفهانى
در اواخر [ دوران ] فتحعلى شاه و زمان محمّد شاه منصب قاضى عسكرى داشته ، شعر را هم نيكو گفته ، در مدح معتمد الدوله حاكم اصفهان .
گردد به فرّ دولت او نامور جبان * سايد به خاك درگه او آسمان جبين
قهرش به دفع آمده چون زاده زران * عدلش بگرد گيتى چون باره زرين
ابراهيم ثقفى
اصلا اهل كوفه بوده ، يكى از اجداد او از طرف امير المؤمنين ( ع ) حكومت