با وى به سلوكات معتقدانه پيش مىآمد . خان آرزو در مجمع النّفائس نوشته كه ديوان نسبتى قريب پانزده هزار بيت به ملاحظه درآمده .
آخر كار در سنهء اوسط مائة حادى عشر به دار بقا آرميد . اين چند بيت از كلام اوست :
هم ز دل دزديده صبر و هم دل ديوانه را * دزد ما با خانه مىدزد متاع خانه را
* * *
ديدهام در غنچگى چندان جفاى باغبان * بعد گل گشتن نمىدانم چه مىخواهد شكفت ؟
* * *
اى كه دامن مىزنى از ناز بر شمع سحر * باش تا بالوپر پروانه خاكستر شود
* * *
ما را چو خس و خار ، معيّن وطنى نيست * بر هر سر خاكى كه فتاديم ، وطن شد
* * *
نسبتى ! دل به درد معتبر است * لاله با داغ آبرو دارد
[ 482 ] [ مولانا نورى اصفهانى ]
نوربخش بزم سخندانى ، مولانا نورى اصفهانى ، كه صاحب طبع موزون است و فكر متين . كلامش دردانگيز است و اشعارش رنگين . اين دو بيت از اوست :
شب وصل غير چشمم ز خيال باز باشد * كه مباد چون شب من شب او دراز باشد
* * *
چنان كز در درآمد اهل ماتم را سيهبختى * فغان از بلبلان برخاست ، چون سوى چمن رفتم