حرف الضّاد
[ 304 ] [ مولانا كمال الدّين حسن ضميرى اصفهانى ]
سرآمد ارباب سخن ، مولانا كمال الدّين حسن ، متخلّص به ضميرى ، كه اصلش از اصفهان است . در كبر سن دل به تحصيل كمالات نهاد و به حلقهء تلامذهء مير غياث الدّين منصور درآمده ، به فنون طبّ و رياضى بهرهاندوز گشت ، و پس از آن به وادى سخن در افتاد . چون پدرش به معمارى باغ نقشجهان اصفهان مأمور بوده ، در اوايل حال « باغبان » تخلّص مىكرد . سپس كه در علم رمل مهارت كافى به هم رسانيد ، حسب الحكم شاهطهماسب صفوى متخلّص به « ضميرى » گرديد و همواره مورد نوازشات شاهى بوده .
ابكار افكارش طالبان سخن را مرغوب و اشعار آبدارش راغبان اين فنّ را محبوب .
ضميرش به رموز شعر و شاعرى نيكو ماهر ، چنانچه از كلام دلاويزش ظاهر . گويند مولانا كثير الكلام است و تخمينا تا لكهه « 1 » بيت گفته و به تبع اكثر فصحاى نامدار دواوين و
هامش
( 1 ) . حاشيه : يكصد هزار .