من و صد آه و افغان ، و نى و صد بوسه بر لعلش * هزاران پيچوتابم داد اين قليان كشيدنها
* * *
خواهم همه تن محو سراپاى تو باشم * چشمى شوم و وقف تماشاى تو باشم
* * *
نمودى ذبح و شد سنجاف تو رنگين ز خون من * همين بود آرزو در دل كه دامان تو مگذارم
[ 185 ] [ مولوى مصطفى عليخان خوشدل ]
مجمع الفضائل ، صدر الافاضل ، مولوى مصطفى عليخان خوشدل ، كه نام اصلى وى احمد مجتبى و اصلش از گوپامو من مضافات دارالحكومت لكهنو است ، ذات شريفش در سنهء ثلث و سبعين و مائة و ألف از شبستان عدم قدم به عرصهء شهود نهاده . نسبت همايونش به بيست و هشت واسط به ناصر بن عبد اللّه بن امير المؤمنين عمر بن الخطّاب - رضى اللّه تعالى عنه - كه نبهء امام حسن مجتبى - على جدّه و عليه السّلام - است ، منتهى مىشود . جدّ اعلاى او شيخ ابراهيم بن ناصر در بخارا سكونت گزيده و بعد او چند كس از اولادش در آنجا به كمال عزّت و اعتبار به سر بردند . پس از آن شيخ سليمان از احفادش در اوايل ستّين اربعمائة به كابل لواى حكومت افراشته و پسرش فخر الدّين محمود نسيان شاه و نبيرهاش شهاب الدّين فرّخ شاه بعد او حكمران آنجا بودند . آخر ملك كابل به تسخير سلاطين غزنويه درآمده و تفرقهء تمام در اولادش رو داده ؛ شيخ شعيب از نباير او با اهلوعيال سرى به لاهور كشيد و از پيشگاه حاكم دهلى ، قاضى كهنيوال كه قريب بلدهء ملتان است ، گرديد ، و بعد وى ، فرزند رشيدش شيخ سليمان كه