جدا افكند چون نقش قدم زان نازنين ما را * زد آخر آسمان بىمروّت بر زمين ما را
* * *
صد لاله شكفت از گِل ما * داغ تو نرفت از دل ما
* * *
دلى بستم به آن عهدى كه بستى * تو آخر هردو را درهم شكستى
منابع : آتشكدهء آذر . آذر بيگدلى . به تصحيح جعفر شهيدى . ص 379 ؛ اسماء المؤلفين . اسماعيل پاشا بغدادى . ص 255 ؛ تذكرهء حسينى . حسين دوست سنبهلى . صص 136 - 138 ؛ تذكرهء سخنوران يزد . اردشير خاضع . ص 142 ؛ تذكرهء شعراى پنجاب . خواجه عبد الرشيد . صص 158 - 159 ؛ تذكرة الشعرا . محمّد عبد الغنى خان . ص 55 ؛ خزانهء عامره . غلامعلى آزاد بلگرامى . صص 246 - 247 ؛ الذريعه . آقابزرگ تهرانى . ج 9 / 2 ص 353 ؛ رجال اصفهان . عبد الكريم جزى . ص 323 ؛ رياض الشعرا . عليقلى خان واله داغستانى . ذيل نام راهب اصفهانى ؛ رياض العارفين . آفتاب راى لكهنوى . ج 1 ص 254 ؛ سفينة المحمود . محمود ميرزا قاجار . ج 2 صص 472 - 473 ؛ شمع انجمن .
محمّد صديق حسن خان . ص 174 ؛ صبح گلشن . على حسن . ص 173 ؛ صحف ابراهيم . على ابراهيم خان خليل . ص 75 ؛ فرهنگ سخنوران . عبد الرسول خيامپور . ص 223 ؛ كاروان هند . احمد گلچين معانى . ص 437 ؛ منتخب الاشعار . مردان عليخان مبتلا . ص 61 ؛ منتخب اللطايف . رحيم عليخان ايمان . صص 198 - 199 ؛ نتايج الافكار . محمّد قدرت اللّه گوپاموى . صص 280 - 283 ؛ نصرآبادى . محمّدطاهر نصرآبادى . ص 414 .
( 82 )
* ص 220 فتح اللّه خوزانى
تذكرة الشعرا از شاعرى به نام ملّا فتح اللّه خوزانى نام مىبرد كه سال مرگش 1026 ه ق است و دربارهء وى مىنويسد كه : وى در زمان نور الدّين جهانگير والى هند به اين كشور آمد و در همان كشور نيز درگذشت . باتوجه به سال فوت اين شخص بعيد به نظر مىرسد كه اين دو نفر يك تن باشند .