قناعت مىكنند . »
وى در حدود هشتاد سالگى دار فانى را وداع گفت و در محوّطهء آرامگاه آقاحسين خوانسارى در اصفهان به خاك سپرده شد .
ميرزا محسن تأثير كه از شعراى همدورهء وى بوده در تاريخ وفاتش چنين گفته است :
نمكِ خوانِ شعر ميرنجات * كه نكوييش جمله را حاليست
از جهان رفت و بهر تاريخش * همه گفتند : « جاى او خاليست »
كه جملهء « جاى او خاليست معادل است با سال 1122 ه . ق . مجتبى كيوان در مجلّهء يغما اطّلاعاتى دربارهء قبر وى به دست مىدهد كه بيان آن خالى از فايده نيست .
در سايهء ديوار شرقى بقعهء آقاحسين خوانسارى سنگ قبرى است كه داراى مشخّصات زير است :
سنگ در شكل و هيأت و تراش و كتابت عينا سنگ مزار مولانا صائب است كه مزار ميرنجات اصفهانى است و بيت زير كه سرودهء خود شاعر است در بالاى سنگ به چشم مىخورد :
شد باعث غفلت مرا آگاهى از آمرزشت * برده است خواب راحتم در سايهء ديوار تو
و در حاشيهء راست و چپ سنگ نيز هر سوى پنج مصرع از آثار ميرنجات با خط نستعليق خوب نوشته شده است :
آن را كه محبّت تو باشد * شايستهء حضرت تو باشد
من كيستم و گناه من چيست * تا مانع رحمت تو باشد
سررشتهء نيستى و هستى * در قبضهء قدرت تو باشد
از ذرّه گرفته تا به خورشيد * در ظلّ حمايت تو باشد
پيوسته نجات لاابالى * مست مى وحدت تو باشد
كاتب نقش سنگ محمّد صالح خوشنويس نامدار صفوى است كه سنگ مزار مولانا صائب را نيز با خط نستعليق خوب در جمادى الاول 1087 ه . ق نوشته است .
ميرنجات داراى آثار منظومى است كه به ترتيب عبارتند از :