مىپردازد و از استاد خود صائب ياد مىكند او را زنده نشان مىدهد . و اينكه تذكرهنويسان ماده تاريخ وفات صائب را « صايب وفات يافت » و « بود باهم مردن آقا رشيد و صايبا » نوشتهاند كه برابر با 1081 ه . ق است . بدون شك از هردو ماده تاريخ يك حرف « ه » كه عدد آن پنج است ساقط شده و در اصل چنين بوده : « صايب وفات يافته » و « بوده باهم مردن آقارشيد و صايبا » كه برابر با 1086 هجرى قمرى است . « 1 »
3 . گل كشتى
مثنوى است در بحر رمل محذوف بر وزن فعلاتن ، فعلاتن ، فعلاتن فعلن اين كتاب از نظر اشتمال بر لغات و اصطلاحات ورزشى و فنون كشتى منبع مهمّى به شمار مىرود و در نوع خود بىنظير است . ابيات اين مجموعه بهطور پراكنده در فرهنگ بهار عجم و چراغ هدايت و مصطلحات الشعرا و تاريخ ورزش باستانى ايران مندرج است . « 2 »
اين كتاب چند بار در ايران و هندوستان به چاپ رسيده است .
- گل كشتى : ميرعبد العلى اصفهانى لكهنو ، 1881 م ، وزيرى ، 42 ص .
ميرعبد العلى اصفهانى ، مرادآباد . سنگى . رحلى . 72 ص
- گل كشتى : ميرنجات قمى ، به تصحيح حسين كوهى كرمانى
تهران [ مطبعهء مظاهرى ] 1327 ه . ش ، سربى ، 31 ص .
معرفى اين مثنوى در فهرست نسخههاى خطى فارسى به شرح زير است : « 3 »
- گل كشتى : نجات قمى اصفهانى ، سيد عبد العالى : مثنوى است عشقى ، در آن وصف كشتى رفته است . آغاز :
در گپ عشق هر آن نامه كه دلخواه بود * زينتش نام خوش حضرت اللّه بود
موزهء بريتانيا ( 376 ) 4772
ro
: با تاريخ 1170 ( 1756 م ) در دفتر ( گ 26 پ ) [ ذيل ، ريو : 235 ]
موزهء بريتانيا 5 / 12560
ddA
: با تاريخ 1223 ( 1813 م ) ( گ 122 - 134 ) [ ريو 2 : 821 ]
موزهء بريتانيا ( 337 ) 3668
ro
: از سدهء 19 م ، 16 گ [ ذيل ريو : 212 ]
تبريز ، ملى 2866 : نوشتهء 1283 [ نسخهها 4 : 309 ]
هامش
( 1 ) . وحيد ، ميرنجات احمد گلچين معانى ، ص 39 .
( 2 ) . همان منبع ، ص 35 .
( 3 ) . فهرست نسخههاى خطى فارسى ، احمد منزوى ، ج 3 ، ص 3082 .