( 27 )
* ص 153 ميرزا ابو الحسن تمنّا ( مرگ : 1118 ه . ق « 1 » )
ميرزا ابو الحسن دستغيب شيرازى فرزند ميرزا جعفر متولّى امامزاده ميرمحمّد از سادات دستغيب شيراز است . بنابر نقل نصرآبادى « آباء ايشان به غير فضيلت حالتى داشتهاند كه اوليا را دست دهد . »
مدّتى در شيراز به خدمت ابو الولى تحصيل مىنمود بعد از آن به اصفهان آمد ، به اعتبار قرابت در منزل مرحوم ميرزا هدايت حكيم بود بعد از فوت ايشان به جهت رفع دلگيرى به زيارت عتبات عاليات رفته به سلامت مراجعت نمود . « 2 »
وى از شعراى عهد شاه سليمان صفوى ( 1077 - 1105 ه . ق ) و شاه سلطان حسين صفوى ( 1105 - 1140 ه . ق ) بوده است .
تخلّص وى در ابتدا تسلّى و بعد از آن به تمنّا تغيير يافته است .
ديوانش قريب دههزار بيت مىشود . « 3 »
چند بيت از ابو الحسن تمنّا :
بر مراد دل نرفتم نيمگام از دست دل * همچو نابينا كه عمرى دست نابينا گرفت « 4 »
* * *
باوجود آنكه چشم بزمش از من روشن است * قدر من چون شمع هر ساعت تنزل مىكند
* * *
كبوترى به قفس بود شب به ناله درآمد * دل اسير به ياد آمدم ببين چه كشيدم
* * *
حيات جاودان بخشد به عاشق چشم شهلايش * ز رفتن باز دارد عمر را مژگان گيرايش
هامش
( 1 ) . طرائق الحقايق ، معصوم عليشاه شيرازى ، ج 3 ، ص 332 .
( 2 ) . تذكرهء نصرآبادى ، ميرزا محمّدطاهر نصرآبادى ، صص 187 - 188 .
( 3 ) . طرائق الحقايق ، معصوم عليشاه شيرازى ، ج 3 ، ص 322 .
( 4 ) . مرحوم عبرت در تذكرهء « مدينة الادب » اين بيت را چنين نوشته است :بر مراد خود نرفتم نيم دام از دست دل * همچو نابينا كه عمرى دست نابينا گرفتو به ابراهيم تسلّى شيرازى منسوب داشته است ولى تذكرهء روز روشن مىنويسد از ابو الحسن تسلّى است .
( نقل از دانشمندان و سخنسرايان فارس ، ج 2 ، صص 28 - 29 )