( 23 )
* ص 148 ميرزا محمّدامين ازل ( مرگ 1135 ه . ق )
ميرزا محمّدامين فرزند ميرزا محمّد شفيع است . « 1 » وى اغلب به انزوا زندگى مىكرد مگر يك بار كه برادرش ميرزا محمّدمهدى مستوفى به سفر عتبات عاليات رفته بود و تا بازگشت وى عهدهدار منصب استيفاى موقوفات شد . به هنگام محاصرهء اصفهان درگذشت و در كنار برادر به خاك سپرده شد . « 2 » اين چند بيت از اوست :
گهى ز دست بتان گاه از زبان رقيبان * ازل تو بر سر اين عاشقى چها نكشيدى
* * *
فغان كه سوخت فراق تو جان ناشادم * كجاست وصل كه گيرد ز دوريت دادم
* * *
به وصل دايمم چشم زخم هجر رسيد * به عين تندرويها ز پا درافتادم
* * *
به هجر خويش مده عادتم كه مىترسم * خدا نكرده رود ذوق وصلت از يادم
* * *
شنيدم از زبان شمع و روشن گشت بر من هم * كه يك شب اختلاط خلق جان بگدازد و تن هم
ازل مانند سيمابى كه در آيينه مىباشد * خلاص از صورت مردم نگشتم بعد مردن هم
منابع : رياض الشعراء . عليقلى خان واله داغستانى . ذيل نام ميرزا محمّدامين ازل ؛ رياض العارفين . آفتاب راى لكهنوى ج 1 ص 55 ؛ شمع انجمن . محمّد صديق حسن خان . ص 61 ؛ صحف ابراهيم . على ابراهيم خان خليل . ص 8 ؛ فرهنگ سخنوران . عبد الرسول خيامپور . ص 37 ؛ منتخب اللطايف .
رحيم عليخان ايمان . ص 71 .
( 24 )
* ص 150 ميرزا ابراهيم
نصرآبادى مىگويد : كه وى از جانب پدر نوادهء علّامى ميرزا ابراهيم همدانى است و
هامش
( 1 ) . صحف ابراهيم ، على ابراهيم خان خليل ، ص 8 .
( 2 ) . رياض الشعراء ، عليقلى خان واله داغستانى ، ذيل نام ميرزا محمّدامين ( ازل ) .