از طرف والده همشيرهزادهء عاليحضرت ميرزا بديع مشهدى است . چون توليت مزار فايض الانوار امامزاده سهل على « 1 » با حضرت ميرزا ابراهيم است هر سال يك مرتبه جهت ضبط حاصل موقوفات و نسق آستانه به آنجا تشريف مىبرند و باز مراجعت به اصفهان نموده به تحصيل علوم و تهذيب اخلاق مشغول است .
اين چند بيت از اوست :
روزگارى شد كه با دردت همآغوشيم ما * همچو سيل از هستى خود خانه بر دوشيم ما
چون سپند دور از آتش در شب هجران يار * نالهها در دل گره داريم و خاموشيم ما
* * *
چه گزند است ز دلسردى افلاك مرا * نگه گرم تو برداشته از خاك مرا
بس كه ايام به ناكامى من مىگردد * گردش جام بود گردش افلاك مرا
* * *
بىتاب شوى چو پرسى از احوالم * سرگشته شوى مگرد در دنبالم
سرگشتگيم چنان مهيا گرديد * كايينه فلاخن است در تمثالم
منابع : الذريعه . محمّدمحسن آقابزرگ تهرانى . ج 9 / 1 ص 16 ؛ شمع انجمن . محمّد صديق حسن خان .
ص 62 ؛ صحف ابراهيم . على ابراهيم خان خليل . ص 6 ؛ فرهنگ سخنوران . عبد الرسول خيامپور ، ص 13 ؛ نصرآبادى . ميرزا محمّدطاهر نصرآبادى . صص 97 - 98 .
( 25 )
* ص 150 ميرزا اشرف ميردامادى ( مرگ : 1133 ه . ق )
در شمع انجمن نام پدر وى عبد الحبيب و در صحف ابراهيم عبد الحنيف ذكر شده است . « 2 » دو بيت زير در تذكرهء حزين نيامده است :
از عكس رويت آينه پرنور مىشود * بر هر زمين كه جلوه كنى طور مىشود
هامش
( 1 ) . آقابزرگ تهرانى در ج 9 / 1 ص 16 الذريعه مىگويد كه اين امامزاده در جنوب شرقى تهران واقع است .
( 2 ) . شمع انجمن ، محمّد صديق حسنخان ، ص 62 ؛ صحف ابراهيم ، على ابراهيم خان خليل ، 25 .