حسن خان . صص 399 - 400 ؛ فارسنامهء ناصرى . حسن حسينى فسائى . ص 1394 ؛ فرهنگ سخنوران . عبد الرسول خيامپور . ص 490 ؛ الكنى و الالقاب . عباس قمى . ص 227 ؛ مرآت الاحوال جهاننما . آقااحمد بهبهانى . صص 102 ، 111 ، 246 ، 261 ، 274 ، نجوم السّماء . محمّدعلى كشميرى . ص 220 ؛ نصرآبادى . ميرزا محمّدطاهر نصرآبادى . صص 201 - 202 .
( 10 )
* ص 125 ميرزا عليخان گلپايگانى
بنابر نقل تذكرهء نصرآبادى به علت دارا بودن تقوا و حسن اخلاق به شيخ الاسلامى گلپايگان برگزيده شد ولى به علت آزار و اذيّت مردم اين شهر استعفا داد . نقل است كه اين شهر در تيول شخصى به نام حسين قليخان بود ، وى ملازمى داشت كه به آدمخوار مشهور بود ، حسين قليخان حاكميت شهر را به اين شخص واگذار كرد كسى در مجلس آقاحسين خوانسارى مىگفت كه شخصى آدمخوار نام داروغه گلپايگان شده است ايشان فرمودند كه از گرسنگى خواهد مرد .
چند بيت زير در تذكره حزين نيامده است :
چون توان با اهل دنيا صاف كردن سينه را * كز دوروييها گل رعنا كند آيينه را
* * *
دور از تو خون مرده نمايد چراغ من * مى همچو لاله خشك شود در اياغ من
* * *
بس كه از رشك او گداخته شد * سر مويى دماغ فاخته شد
* * *
از بس گلش به آب نزاكت سرشتهاند * بىبهله گل به دست نگيرد نگار من
* * *
دور از تو مدّ آه مرا شمع محفلست * مژگان به دور ديدهء من خط باطلست
* * *
پنهان نكند مرگ ز ما قاتل ما را * چون پردهء چشمست كفن بسمل ما را
* * *