( 12 )
* ص 128 محمّدعلى سكّاكى شيرازى ( مرگ 1135 ه . ق )
مولانا محمّدعلى شكيب شيرازى معروف به سكاكى ( چون پدرش شمشيرساز و كاردگر بود به اين نام شهرت يافت ) بود .
رضا قليخان هدايت در رياض العارفين او را منسوب به سلسلهء ذهبيّه كبرويّه مىداند و مىگويد :
مثنوى در فتوحات شاه سلطان حسين منظوم كرده است .
هدايت مرگش را اينگونه وصف مىكند :
در استيلاى افاغنه در شيراز زخمى منكر يافت ، ديرگاهى در خون طپان و به كلمهء طيّبه رطب اللّسان بود عاقبت ذكرش به مذكور انجاميد .
منابع آتشكدهء آذر . آذر بيگدلى ، به تصحيح جعفر شهيدى . ص 386 ؛ رياض الجنة . زنوزى . قسم دوم ص 849 ؛ رياض العارفين ، رضا قليخان هدايت ص 456 ؛ شمع انجمن . محمّد صديق حسن خان .
ص 217 ؛ صحف ابراهيم . على ابراهيم خان خليل . ص 86 ؛ فارسنامه ناصرى . حسن حسينى فسائى . ص 1171 ؛ فرهنگ سخنوران . عبد الرسول خيامپور . ص 304 ؛ قاموس الاعلام .
شمس الدّين سامى . ص 2865 ؛ نجوم السّماء . محمّدعلى كشميرى . صص 226 - 227 .
( 13 )
* ص 130 ميرزا هاشمى همدانى ( مرگ 1136 ه . ق )
رياض الشعرا دربارهء وى مىنويسد :
ميرزا هاشمى همدانى اهل همدان و متخلّص به احيا عارفى عظيم الشأن و فاضلى همهدان بود . به شوق استفاده و ادراك علوم به دار السلطنه اصفهان آمده قريب به ده سال در آن بلده به فراغ بال خلاصهء اوقات شبانروزى را صرف معاصر و مذاكره نموده .
در هر كمال به درجهاى رسيده به فنون حكميّات حتّى رياضيّات و طب و موسيقى مهارتش به حدّ رياست و حسن اخلاق و اطوارش دستور ازكياى روزگار بود . از اصفهان عازم مشهد مقدس رضوى على مشرفه السلام ديده به شرف زيارت