12
الفاضل العصر « 1 » المولى محمّدعلى السكاكى الشيرازى رحمة اللّه عليه
حاوى بسيارى از فنون علميّه و متحلّى به اوصاف شريفه و اخلاق فاضله بود .
در اواخر ، تدريس دار العلم شيراز به ذمتش موكول و مشربى صافى و آراستگى و آزادى عجيب داشت .
از شاگردان نمايان حضرت علّامى ، مسيح الانام عليه الرحمة و الرضوان بود و ادراك صحبت « 2 » بسيارى از علما و موحدان نموده به صيقل هدايت و فيض سعادت زنگار كلفت از آيينه دلها « 3 » زدوده از سخن دلپذير و حسن تقريرش فيض سحرگاهى هويدا و از ضمير « 4 » مهر تنويرش دم جانبخش مسيحايى پيدا . تا اين نيازمند درگاه « 5 » اكثر در شيراز بود پيوسته هنگام سحرگاه به فيضبخشى منزل فقير آمدى و تا ارتفاع نهار به مصاحبت گذرانيدى .
در فرقت او مپرس احوال دلم
تا آنكه از كمال سعادتى كه شامل حال فرخنده مآل آن صاحبدل بلند اقبال بود در استيلاى افغان و آشوب شيراز در سال يكهزار و يكصد و سى و پنج « 6 » به دست اشرار قوم بدسگال در مراحل ستّين شربت شهادت چشيده در خانه خويش مدفون گرديد . اسكنه اللّه فى جواره .
تخلص آن بليغ الكلام شكيب و خلف محمّدامين سكاكى شيرازى « 7 » است . [ 12 ] اشعار رشيقه « 8 » از آن جمله اين چند بيت است :
هامش
( 1 ) . الفاضل الاوحد محمّد العلى .
( 2 ) . ادراك بسيارى از علماء و موحدان نمود .
( 3 ) . زنگار كلفت از آيينهء ضمير زدوده بود .
( 4 ) . و از صبح ضمير .
( 5 ) . اين نيازمند درگاه الهى در شيراز بود .
( 6 ) . در سال هزار .
( 7 ) . و خلف محمّدامين سكاكيست شيرازى .
( 8 ) . اشعار شيفه دارد ؟